Ακολουθήστε με στο Facebook
Ακολουθήστε με στο Facebook
Πίνακας με τίτλο “Routine 2” της Σοφίας Βλαχογιάννη

Ήταν ίσως η μόνη γυναίκα στον κόσμο που ξέβαφε τα χείλια της! Έμοιαζε με εξώφυλλο ακριβού περιοδικού πολυτελείας που κανείς δεν μπορούσε να (εξ)αγοράσει. Είχε φίλους. Πολλούς και λίγους. Οι πολλοί της φίλοι, σαν τα πουκάμισα τα αδειανά που ανέμιζαν κατά πού και κατά πώς φυσούσε ο άνεμος, την πλησίαζαν επίμονα επειδή ήταν κάποια σημαντική. Ήταν κόρη σημαντικού. Ήταν σύντροφος σημαντικού. Έτσι νόμιζαν. Αλλά εκείνη ήταν σημαντική μόνο για τον εαυτό της και για τα παιδιά της, για κανέναν άλλο. Γι’ αυτό κοκκίνιζαν τα χείλη της, ήθελαν να γελούν ειρωνικά κι απρόσεκτα μπροστά στα μούτρα των πολλών της φίλων, αλλά εκείνη τα συγκρατούσε με δύναμη, ήταν πάντοτε πρόθυμη να λησμονήσει. Τα χείλη της από την άλλη, ποτέ! Οι λίγοι της φίλοι, εκείνοι που είχαν τη σκληράδα τη διαμαντένια όταν την αγκάλιαζαν, της έκαναν δώρο ένα κραγιόν που ξεβάφει. Έτσι, κάθε πρωί έβγαζε το χρώμα απ’ τα χείλια της για να μπορούν να ’ναι γυμνά στα λίγα τα λόγια που ξεστόμιζαν. Τα λόγια τα αληθινά, όχι τα καθημερινά και τ’ άδεια. Ήθελε τα χείλη της να μείνουν ξεβαμμένα για πάντα, για να μπορεί να μιλάει ελεύθερα και χωρίς περιορισμούς. Αλλά οι πολλοί της φίλοι ήταν πάντα εκεί. Τριγύρω. Ξεφύτρωναν κάθε μέρα ολοένα και περισσότεροι, σαν τα μανιτάρια πάνω στα σαπισμένα δέντρα. Εκείνη όμως ήξερε, δεν υπάρχουν αστέρια αν δεν υπάρχει καθαρός ουρανός. Οι λίγοι της φίλοι άλλωστε θα ήταν πάντα παρόντες και στα εύκολα και στα δύσκολα, για ’κείνους μονάχα φύλαγε τα σημαντικά και τα μεγάλα, για τους άλλους μονάχα το κραγιόν που ξεβάφει.

_

Ο πίνακας Routine 2 είναι της εικαστικού Σοφίας Βλαχογιάννη

_

Από το άρθρο

Ήταν ίσως η μόνη γυναίκα στον κόσμο που ξέβαφε τα χείλια της! Έμοιαζε με εξώφυλλο ακριβού περιοδικού πολυτελείας που κανείς δεν μπορούσε να (εξ)αγοράσει. Είχε φίλους. Πολλούς και λίγους. Οι πολλοί της φίλοι, σαν τα πουκάμισα τα αδειανά που ανέμιζαν κατά πού και κατά πώς φυσούσε ο άνεμος, την πλησίαζαν επίμονα επειδή ήταν κάποια σημαντική. […]

Διαβάστε κι αυτά

Αρθρογραφία

Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η Φύση, όποια τελικά κι αν είναι αυτή, δεν είναι μια στατική κατάσταση αλλά μια διαρκώς εξελισσόμενη διαδικασία, η οποία δεν είναι δυνατόν να εγκιβωτιστεί στα ασφυκτικά πλαίσια της ανθρώπινης αντίληψης με κανόνες μαθηματικούς ή θρησκευτικούς ή ακόμα και φιλοσοφικούς. Ως εκ τούτου, λόγω της -εκστατικής για τον άνθρωπο- αχρονικότητάς της δεν είναι δυνατόν να διαθέτει παγιωμένη συλλογιστική, κατά τα ανθρώπινα πρότυπα, ώστε να καταστεί παραγωγός ηθικών κανόνων.

Αρθρογραφία

Το νόημα της Δημοκρατίας

Η Δημοκρατία δεν είναι απλώς μια χρηστική κοσμοθεωρία που ενεργεί εργαλειακά σε πολιτικό και πολιτειακό επίπεδο, αντίθετα, είναι ένας σημαντικός δημιουργός ανθρωποκεντρικών θεσμών και αξιών, έστω κι αν ενίοτε αυτές είναι φθαρτές στο διάβα του χρόνου. Είναι επίσης, ένας από τους σπουδαιότερους καταλύτες που μετουσιώνουν τον ατομικό ανθρώπινο βίο σε έλλογη κοινωνική συνύπαρξη καθιστώντας τη ζωή και την καθημερινότητα προνόμιο και όχι αιτιοκρατικό άχθος.

Αρθρογραφία

Αριστερό μπόι

Ο Καζαντζάκης εύστοχα επισήμανε ότι το μπόι του ανθρώπου που κουβαλάει μια ιδέα δίνει μπόι και στην ίδια την ιδέα. Για την Αριστερά, που ιστορικά ως ιδεολογία έχει βάναυσα κακοποιηθεί, δεν αρκούν πτερόεντα λόγια για να πιστοποιηθεί ότι κάποιος είναι αρκούντος ικανός για να την κουβαλήσει, ως ζώσα και καθημερινώς δρώσα ιδέα, μέσα του. Χρειάζεται ικανό ανάστημα, πολιτικό και ιδεολογικό, το οποίο ούτε εκβιάζεται ούτε επιβάλλεται ετσιθελικά. Υπάρχει όμως εν προκειμένω;

Αρθρογραφία

Εμπόριο νοημοσύνης

Η επανάσταση της νοημοσύνης άλλωστε καλό θα είναι να μην κληροδοτήσει την ανθρωπότητα με τα μειονεκτήματα και τα ελαττώματα της βιομηχανικής επανάστασης. Εύλογο λοιπόν το ερώτημα: Θα μπορέσει άραγε αυτή τη φορά ο ανθρώπινος πολιτισμός να ξεπεράσει την εγωτική του μικρόνοια ώστε να απελευθερώσει αυτό το τεχνολογικό επίτευγμα από τη στενή οικονομική του εκμετάλλευση και να το διαθέσει στην υπηρεσία τής αειφόρου ύπαρξής του πάνω στον πλανήτη ή θα παρασυρθεί και πάλι από τη δουλοφροσύνη του ατομικού κέρδους;

Αρθρογραφία

Αριστερή ανεπάρκεια!

Η διαφαινόμενη στην πράξη δεξιόστροφη πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αυτή εκφράζεται εσχάτως δια στόματος του αρχηγού του (παροχή μετοχών των επιχειρήσεων στους εργαζόμενους, δεκάωρη εργασία με αύξηση αποδοχών κλπ.), αφήνει περισσότερο χώρο ανέλεγκτης αυτονομίας στην καθημερινή κυβερνητική πρακτική, καθιστώντας την αριστερή ανεπάρκεια έναν απροσδόκητο σύμμαχο του νεοφιλελευθερισμού.