Κώστας Θερμογιάννης

Κανείς δεν ονειρεύτηκε ποτέ μια ατμομηχανή!

Αλλιώτικες ημέρες γυρνάνε στα ημερολόγια τούτο τον καιρό. Μουντές λόγω της πανδημίας που γίνονται...

Επικίνδυνες λέξεις!

Η παγκόσμια κρίση που έχει προκαλέσει η πανδημία τού κοροναϊού έφερε στο προσκήνιο μια επικίνδυνη...

Ο ιός κι ο χρόνος

Ο χρόνος φανερώνεται σε μας σαν μια αόρατη κι ευαίσθητη μεμβράνη, κάθε στιγμή η συνείδηση μοιάζει...

Όταν δάκρυσε ο Τσιόδρας

21/3/2020 Οι πόλεις μοιάζουν ναρκωμένες, έστω κι αν η ευθύνη είναι δύσκολη λέξη για κάποιους...

Ανταπόκριση από τον εαυτό μου!

Και καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει. Κωνσταντίνος Καβάφης Οι μέρες που ξημερώνουν δεν...

Σπέρνοντας αλάτι…

Ευτυχισμένος που έκανε το ταξίδι τού Οδυσσέα. Ευτυχισμένος αν στο ξεκίνημα, ένιωθε γερή την...

Ο Ερντογάν και οι 40 ψεύτες

Τα ανατολικά σύνορα τής Ελλάδας αυτές τις ημέρες σηκώνουν ένα πολύ μεγάλο βάρος τόσο από τις...

Ο κοροναϊός, οι μάσκες κι ένα ρήμα σκοτεινό!

H αλήθεια μόνον έναντι θανάτου δίδεται[1] Οδυσσέας Ελύτης Στην επιστήμη της Οικολογίας ισχύει ένας...

Η εφεύρεση του Ανθρώπου στη Λαμία

Η εκδήλωση αναβλήθηκε. Θα ανακοινωθεί σε χρόνο μεταγενέστερο η εκ νέου διεξαγωγή της. Παρουσίαση...

Το βάρος του Ανθρώπου που ανακάλυψε τις λέξεις του

γράφει η Μαρία Σκουρολιάκου   Ο τίτλος του βιβλίου είναι τόσο πικρά στοχαστικός. Μας πάει...
l

Άρθρα

Βιβλιοκριτικές

Τα βιβλία μου

i

Κείμενα

Έγραψαν

Συνεντεύξεις

Κανείς δεν ονειρεύτηκε ποτέ μια ατμομηχανή!

Κανείς δεν ονειρεύτηκε ποτέ μια ατμομηχανή!

Η Ευρώπη περπατάει κουρασμένη μέσα στη νύχτα που της έχουν επιβάλλει οι μισθοφόροι τής λιτότητας. Σ’ αυτές λοιπόν, τις κρίσιμες και ιστορικές στιγμές κάποιοι επιμένουν να ζουν μέσα στη γυάλα των θεωριών μακριά από την πραγματικότητα.

Επικίνδυνες λέξεις!

Επικίνδυνες λέξεις!

Η προσωρινή άρση τής ελευθερίας στην αυτοδιάθεσή μας δεν πρέπει να μετουσιωθεί μακροπρόθεσμα σε άρση της ίδιας της δημοκρατίας. Τα προληπτικά μέτρα για τον περιορισμό τής εξάπλωσης του κοροναϊού δεν δίνουν λευκή επιταγή άσκησης εξουσίας σε κανέναν!

Ο ιός κι ο χρόνος

Ο ιός κι ο χρόνος

Η διασταύρωσή μας με το χρόνο πάντα αφήνει απ’ έξω τα αβόλευτα συναισθήματά μας γιατί είναι άχρονα και μεγαλύτερα από τις ώρες που δικαιούμαστε να ζήσουμε. Πώς μπορεί άλλωστε η αγάπη, η χαρά και η στοργή να μετρηθεί σε δευτερόλεπτα μα κι ο θυμός, ο φόβος και η λύπη;

Παλαιότερα άρθρα

Τα βιβλία μου

Σε ποιον ανήκει η αλήθεια;

Σε ποιον ανήκει η αλήθεια;

Αιώνες τώρα τρέχουμε στους ουρανούς κι αδιαφορούμε για τη γη. Κυνηγάμε στο γκρεμό να μυρίσουμε το ανθισμένο λουλούδι, δε μας αρκούνε τ’ άλλα. Κι αυτό το ατέρμονο ανατρίχιασμα τής ψυχής απέναντι στον έρωτα μιας ακόμα δημιουργικής ανάσας δε θα λείψει ποτέ από τούτο το λαό. Ποτέ! Αιθαιροβάμονες είμαστε, ό,τι αποκτάμε στη ζωή δε θέλουμε να έχει τόκο, τόσο αυθάδεια επιδεικνύουμε απέναντι στους θεούς μα κι εκείνοι μάς αγαπάνε ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο!

Η εφεύρεση του Ανθρώπου

  ISBN: 978-618-5424-59-6 Σελίδες: 224 Τιμή: 12,00€ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΛΚΥΣΤΗΣ Στο βιβλίο αυτό είναι συγκεντρωμένα άρθρα μου τα οποία έχουν δημοσιευτεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο για το χρονικό διάστημα από το τέλος περίπου του 2016 μέχρι το τέλος του 2019. Από το...

Ελένη

Από το οπισθόφυλλο: Η Ελένη γεννήθηκε σε κάποιο απόμακρο σημείο του Κόσμου. Ο πατέρας της ήταν ένας ήλιος, όπως ο Ήλιος που βλέπουμε εμείς οι άνθρωποι κάθε πρωί και που ζεσταίνει τον κόσμο και τις ψυχές μας. Τούτη η ηλιαχτίδα όμως, αναρωτιέται γιατί θα πρέπει να...

Ο δάσκαλος και ο καθρέφτης

Η έννοια της χαράς και του πόνου, της αγάπης και του μίσους, του χτες και του αύριο, της δημιουργίας αλλά και της καταστροφής είναι εκείνες που μέσα στη συνείδηση του ανθρώπου εναλλάσσονται δημιουργώντας αισθήματα, αισθήσεις, ίσως και παραισθήσεις, μα το κυριότερο,...

Ταντίνιο, το χαμογελαστό κοχύλι

  Ένα μικρό χαμογελαστό παιδί, ο Κωνσταντίνος, ήσυχος μα και γλυκά άτακτος, με μεγάλα μάτια που δίνουν την εντύπωση πως ρουφάνε ασταμάτητα τον κόσμο γύρω τους, στάθηκε η αφορμή για να γραφτεί αυτό το παραμύθι. Με την αθώα παιδική του συμπεριφορά, τη γεμάτη νάζι...

Παράδρομος στο χρόνο

Έξι ιστορίες με ξεχωριστή υπόσταση η κάθε μια αλλά όλες έχοντας ένα κοινό σημείο το οποίο δεν είναι άλλο από τον ίδιο τον άνθρωπο. Άλλες προσπαθούν να φωτίσουν τις σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης προσωπικότητας κι άλλες απλώς να...

Παλαιότερα άρθρα

Σε ποιον ανήκει η αλήθεια;

Σε ποιον ανήκει η αλήθεια;

Αιώνες τώρα τρέχουμε στους ουρανούς κι αδιαφορούμε για τη γη. Κυνηγάμε στο γκρεμό να μυρίσουμε το ανθισμένο λουλούδι, δε μας αρκούνε τ’ άλλα. Κι αυτό το ατέρμονο ανατρίχιασμα τής ψυχής απέναντι στον έρωτα μιας ακόμα δημιουργικής ανάσας δε θα λείψει ποτέ από τούτο το λαό. Ποτέ! Αιθαιροβάμονες είμαστε, ό,τι αποκτάμε στη ζωή δε θέλουμε να έχει τόκο, τόσο αυθάδεια επιδεικνύουμε απέναντι στους θεούς μα κι εκείνοι μάς αγαπάνε ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο!

Τα βιβλία μου

Η εφεύρεση του Ανθρώπου

  ISBN: 978-618-5424-59-6 Σελίδες: 224 Τιμή: 12,00€ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΛΚΥΣΤΗΣ Στο βιβλίο αυτό είναι συγκεντρωμένα άρθρα μου τα οποία έχουν δημοσιευτεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο για το χρονικό διάστημα από το τέλος περίπου του 2016 μέχρι το τέλος του 2019. Από το...

Ελένη

Από το οπισθόφυλλο: Η Ελένη γεννήθηκε σε κάποιο απόμακρο σημείο του Κόσμου. Ο πατέρας της ήταν ένας ήλιος, όπως ο Ήλιος που βλέπουμε εμείς οι άνθρωποι κάθε πρωί και που ζεσταίνει τον κόσμο και τις ψυχές μας. Τούτη η ηλιαχτίδα όμως, αναρωτιέται γιατί θα πρέπει να...

Ο δάσκαλος και ο καθρέφτης

Η έννοια της χαράς και του πόνου, της αγάπης και του μίσους, του χτες και του αύριο, της δημιουργίας αλλά και της καταστροφής είναι εκείνες που μέσα στη συνείδηση του ανθρώπου εναλλάσσονται δημιουργώντας αισθήματα, αισθήσεις, ίσως και παραισθήσεις, μα το κυριότερο,...

Ταντίνιο, το χαμογελαστό κοχύλι

  Ένα μικρό χαμογελαστό παιδί, ο Κωνσταντίνος, ήσυχος μα και γλυκά άτακτος, με μεγάλα μάτια που δίνουν την εντύπωση πως ρουφάνε ασταμάτητα τον κόσμο γύρω τους, στάθηκε η αφορμή για να γραφτεί αυτό το παραμύθι. Με την αθώα παιδική του συμπεριφορά, τη γεμάτη νάζι...

Παράδρομος στο χρόνο

Έξι ιστορίες με ξεχωριστή υπόσταση η κάθε μια αλλά όλες έχοντας ένα κοινό σημείο το οποίο δεν είναι άλλο από τον ίδιο τον άνθρωπο. Άλλες προσπαθούν να φωτίσουν τις σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης προσωπικότητας κι άλλες απλώς να...

Ξημέρωσε απόγευμα πρωτοχρονιάς!

Ο χρόνος μας οδηγεί ή μήπως τον οδηγούμε εμείς με τις επιλογές μας;..

Υπόθαλψη ονείρου

Η ποινή ήταν ισόβια κάθειρξη στη φυλακή υψίστης ασφαλείας, εκεί που κρατούν φυλακισμένα όλα τα όνειρα. Πέρασα την υπόλοιπη ζωή μου μακριά από γκρι της πόλης μέσα σε ένα πολύχρωμο κόσμο, με ήλιο ζωντανό που έκανε τις μέρες φωτεινές κι ενδιαφέρουσες. Χαμογελούσα χωρίς να φοβάμαι τίποτα πια.

Όταν η θάλασσα έχασε την αλμύρα της

Όταν η θάλασσα έχασε την αλμύρα της   …και το αμπέλι έπαψε να σταλάζει γλυκό κρασί,   …ξυπνήσαμε από ύπνο φοβερό, θαρρείς και για χιλιάδες χρόνια τα μεγάλα όνειρα θάφτηκαν κάτω από ματωμένους σταυρούς κι αγάπη μισερή. Δεν έμεινε κανείς να λαχταρά την...

Διανυκτέρευση

(σπουδή στην απαισιοδοξία) Διανυκτερεύεις με όνειρα βρώμικα, σαν το χαλάκι που περιμένει μάταια όλη του τη ζωή έξω από την πόρτα και μέσα δε θα μπει ποτέ. Ύστερα αναρωτιέσαι γιατί σού φταίει το πρωινό, η ρουτίνα, οι άλλοι, το σύστημα, το αφεντικό, ο υπάλληλος, ο...

Φωτιά…

  Άκουσα τη νύχτα να έρχεται και κρύφτηκα μέσα στις σκιές του αμαρτωλού εαυτού μου, περίμενα ανυπόμονα να σβήσει και το τελευταίο φως από τον ορίζοντα για να χαθεί κάθε υποψία από τον άνθρωπο που έχει αρχές, ήθος, θρησκεία και βγήκα στο δρόμο. Η βροχή έπεφτε με...

Απ’ το παράθυρο…

Οδός… δεν έχει σημασία να μνημονευτεί, ούτε ο αριθμός, άλλωστε κάθε παράθυρο που κοιτάζει στο δρόμο την ίδια μοναξιά νιώθει. Παλιά, οι νοικοκυρές στόλιζαν το περβάζι με βασιλικό ή με κάποια μικρή γλάστρα, να φέρνει μέσα στο δωμάτιο μαζί με το φρέσκο αέρα και μιαν...

Ξεφυλλίζοντας τις αναμνήσεις

Ξεφύλλισε όλες της αναμνήσεις της μία προς μία καθισμένη με τα πόδια διπλωμένα στο άδειο της κρεβάτι. Πολλοί πρίγκηπες πέρασαν από το μυαλό της αλλά κανένας βασιλιάς! Κανένας. Εκτός ίσως από τον Δημήτρη. Έξω από το παράθυρό της η βροχή καθάριζε τα σοκάκια της πόλης,...

Μαυρομάτα

Της είχα προσφέρει τον ήλιο και τ’ αστέρια και τον ουρανό ολόκληρο, εκείνη όμως έμεινε βράχος ακλόνητος, αδιαφορούσε παντελώς ακόμα και για την ύπαρξή μου. Χρόνια ολόκληρα την κοίταζα στα μάτια, εκείνα τα μαύρα μεγάλα μάτια που έκρυβαν μέσα τους φωτιά κανονική! Ύστερα...

Ο ξύλινος άνθρωπος

Η ζωγραφική ήταν η μεγάλη του αγάπη έστω κι αν ποτέ δε ζωγράφισε με χρώματα, δεν τα άπλωσε πάνω στον άδειο καμβά, δεν κρέμασε ποτέ κανέναν πίνακά του στον τοίχο. Η μάνα του τον έσπρωξε να γίνει δικηγόρος, να συνεχίσει του πατέρα του τη δουλειά. Κι όσο εκείνος...