Αρθρογραφία

Αφομοίωση και απομείωση

Η αφομοίωση μοιραία έφερε και την απομείωση στις συνήθειες, στα ήθη, στα πολύτιμα παραμύθια που κουβαλήσαμε με μόχθο από το παρελθόν, ακόμα και στη σκέψη. Αν μπορούσαν τα αγάλματα εκείνων των υπέροχων ανθρώπων του χθες να περπατήσουν θα μετακόμιζαν από τούτους τους αχάριστους κόσμους που ξέχασαν πια πως τα χώματα είναι ποτισμένα με κόκκινη ανθρώπινη πολύτιμη ουσία.

Πολιτική ετών 81 (με δήθεν σπουδές στο Columbia) ζητεί αποδοχή!

Δυστυχώς, ως πολίτες, δεν μάθαμε να ασκούμαστε στη Δημοκρατία. Πώς λοιπόν να μάς σεβαστεί η Δημοκρατία όταν δεν τη σεβόμαστε οι ίδιοι;

Η λέξη και η σκέψη

Έχουμε προσωπική ευθύνη για τη γλώσσα μας, μάς κληροδοτήθηκε ανεξάλειπτη από γίγαντες ανθρώπους μα και θεούς και είναι απ’ τα κακουργήματα ίσως το πιο μεγάλο να την σκοτώνουμε και να την προσφέρουμε θυσία στο βωμό της ευκολίας, της καθημερινότητας ή ακόμα και της παγκοσμιοποίησης

Τέσσερα ψηφία και στο βάθος… καπνός. Μαύρος!

Ρίξαμε τις αξίες μας με περισσό πάθος στη φωτιά και τώρα περιμένουμε να γίνουμε Ευρωπαίοι ξεχνώντας ίσως πως οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι είναι περισσότερο Έλληνες από εμάς… τους Έλληνες! Μαζεύουμε τα κομμάτια μας κι όσα ψήγματα παιδείας διαθέτουμε για να το παίζουμε καμπόσοι στους έξω, στους μέσα μας κόσμους όμως παραμένουμε απελέκητα ξύλα. Καυσόξυλα ίσως…

Η λέξη και η σκέψη

Η λέξη και η σκέψη

Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου. Οδυσσέας Ελύτης Η γλώσσα μας είναι γεγονός...