Άγνωστη

Η κρύα βραδιά της πρώιμης άνοιξης διαπερνούσε την ανάσα μου κι έφτανε μέχρι τα παγωμένα ακροδάχτυλά μου. Το σακάκι, απαραίτητο για την περίσταση, αδυνατούσε να με ζεστάνει. Επιτάχυνα το βήμα μου για να φτάσω όσο το δυνατόν γρηγορότερα στην εκδήλωση χωρίς να δίνω...

Εσύ

Ήταν Μάης μήνας όταν σε γνώρισα, μια μέρα σαν κι ετούτη. Μάης κι όταν έφυγες από κοντά μου και πήγες να ομορφύνεις τ’ αστέρια στο μαύρο τ’ ουρανού. Κι όλο το ενδιάμεσο μια ζωή στα σύννεφα! Πριν –αθώα η ψυχή μου- δεν ήξερα τι είναι η ζωή, τώρα –δάγκωσα λίγο απ’ το μήλο...

Το πιθάρι της Πανδώρας

Βλέπω το είδωλό μου στον καθρέφτη. Δε χαμογελώ. Μόνο όταν αυτοφωτογραφίζομαι, χαμογελώ. Αναζητώ (μάταια ίσως αλλά μ’ άλλον τρόπο δε μου το επιτρέπουν) τη χαμένη ευτυχία σε ψεύτικες συσπάσεις του προσώπου μου… Συζητάω με το σύντροφό μου, αλλά δε μιλώ. Μόνο στο κινητό...

Όπως όλοι οι άνθρωποι…

Είδε την τελευταία ακτίνα φωτός σε ένα μουντό και βουβό δωμάτιο. Ύστερα άφησε την τελευταία του πνοή, όπως την αφήνουν όλοι οι άνθρωποι. Πέθανε ένα συννεφιασμένο απόγευμα, όπως πεθαίνουν όλοι οι άνθρωποι. Έζησε μια ζωή για την οποία δε θα γράψει κανένας ποιητής, όπως...

Αγαπημένη μου…

Αγαπημένη μου,   Η ανάμνησή σου, γλυκιά και πικρή συνάμα, με κράτησε άυπνο τούτο το βράδυ. Το σκοτάδι της ψυχής μου είναι ίδιο με το σκοτάδι ολόγυρα που σκεπάζει την κρύα πόλη. Νύχτα παντού! Απέραντη νιώθω την απόσταση που μας χωρίζει, ένα σύμπαν ολόκληρο έχει...

Στα χίλια πόδια…

Κοίταξα το συγκυβερνήτη την ώρα που συμπλήρωνε τα χαρτιά της πτήσης, κι έβλεπα στα μάτια του την έξαψη και τον ενθουσιασμό! Στην πρώτη του πτήση ως συγκυβερνήτης ενός τόσο μεγάλου αεροπλάνου όλα είχαν κυλήσει ομαλά, ποιος ξέρει τι ιστορίες θα έλεγε στο κορίτσι του...

Η κυρά – Θωμίνα

Το χιόνι δυο μέρες τώρα έσπερνε ασταμάτητα τη λευκή βουβαμάρα του σ’ ολόκληρο το χωριό, στην αυλή ο πλίθινος φράχτης είχε παραχωθεί στο άσπρο τοπίο και χάθηκε, είχε χαθεί μαζί κι εκείνος ο αδέσποτος σκύλος που περιφερόταν μέχρι χτες τριγύρω κι αλυχτούσε κάθε λίγο και...