Κώστας Θερμογιάννης

Λάθη και λήθη

Λάθη και λήθη (περί πολιτικού λόγου το ανάγνωσμα) Δεν υπάρχει σκέψη χωρίς γλώσσα, η δε γλώσσα...

Ω καιροί, ω… μόρια!

Αγαπητή κοινωνία, Περιηγούμενος στο χώρο του διαδικτύου, έπεσα πάνω σε μια διαφήμιση ενός...

Η Ευρώπη είναι…

Τι θα μπορούσε να γράψει για τις μέρες μας σε μια λευκή σελίδα ευρωπαϊκής ιστορίας το εγγόνι ενός...

Η (απ-)ουσία της Τέχνης στην εκπαίδευση

Η βιομηχανική επανάσταση, από τα μέσα του 18ου αιώνα κι εντεύθεν, οδήγησε τις κοινωνίες σε...

Τι (πραγματικά) είναι ο ρατσισμός;

Όταν γεννιέμαι, είμαι μαύρος Όταν μεγαλώσω, είμαι μαύρος Όταν κάθομαι στον ήλιο, είμαι μαύρος Όταν...

Ψεύτικες αλήθειες

Ο δυτικός κόσμος στις μέρες μας χαρακτηρίζεται από τη διαρκή πάλη του ψεύδους με την αλήθεια...

Λόγος του ’18

Άκουσα τη νύχτα να έρχεται και κρύφτηκα μέσα στις σκιές του αμαρτωλού εαυτού μου,...

Από το χθες στο αύριο της Αυτοδιοίκησης Α’ βαθμού

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση του πρώτου βαθμού είναι ο θεσμός εκείνος στον οποίο γίνεται...

Μαργαρίτα… ΓΗΣ ΜΑΔΙΑΜ, της Τζώρτζιας Ρασβίτσου

Είναι μερικές στιγμές που νιώθει κανείς πως έχει βαλτώσει μέσα σε στάσιμα νερά, πως βλέπει διαρκώς...

Όταν η Δημοκρατία χρωστά

Για να γεννηθεί και να υπάρξει η Ιστορία χρειάζεται χρόνος για να κυοφορηθεί και...
l

Άρθρα

Βιβλιοκριτικές

Τα βιβλία μου

i

Κείμενα

Έγραψαν

Συνεντεύξεις

Παράδρομος στο χρόνο

Έξι ιστορίες με ξεχωριστή υπόσταση η κάθε μια αλλά όλες έχοντας ένα κοινό σημείο το οποίο δεν είναι άλλο από τον ίδιο τον άνθρωπο. Άλλες προσπαθούν να φωτίσουν τις σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης προσωπικότητας κι άλλες απλώς να...

Το φτερό.

Ξεκίνησε χωρίς να το σκεφτεί. Ήξερε πως η απόφασή της ήταν από εκείνες που χωρίζουν τη ζωή στα δύο, στο πριν και στο μετά, αλλά ένιωθε πως ήταν μονόδρομος, πως δεν είχε άλλη επιλογή. Τα βήματά που έκανε ήταν βαριά, άφηναν πίσω τους τη σκόνη και τη θολούρα του μυαλού...

Ο Άγγελος

«Ευχαριστώ πολύ κύριε, αλλά δεν είναι ανάγκη να με βοηθήσετε… Τα καταφέρνω και μόνος μου» «Μα, σας παρακαλώ, δε μου κάνει κόπο», απάντησε ο νεαρός με τα διαπεραστικά μάτια και τα κατάξανθα μαλλιά. «Ευχαριστώ αλλά σας είπα, τα καταφέρνω και μόνος μου» απάντησε απότομα...

Παλαιότερα άρθρα

Τα βιβλία μου

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Η σελίδα που ζητήσατε δε βρέθηκε. Προσπαθήστε να βελτιώσετε την αναζήτησή σας, ή χρησιμοποιήστε το μενού από πάνω για να εντοπίσετε την ανάρτηση.

Ελένη

Από το οπισθόφυλλο: Η Ελένη γεννήθηκε σε κάποιο απόμακρο σημείο του Κόσμου. Ο πατέρας της ήταν ένας ήλιος, όπως ο Ήλιος που βλέπουμε εμείς οι άνθρωποι κάθε πρωί και που ζεσταίνει τον κόσμο και τις ψυχές μας. Τούτη η ηλιαχτίδα όμως, αναρωτιέται γιατί θα πρέπει να...

Ο δάσκαλος και ο καθρέφτης

Η έννοια της χαράς και του πόνου, της αγάπης και του μίσους, του χτες και του αύριο, της δημιουργίας αλλά και της καταστροφής είναι εκείνες που μέσα στη συνείδηση του ανθρώπου εναλλάσσονται δημιουργώντας αισθήματα, αισθήσεις, ίσως και παραισθήσεις, μα το κυριότερο,...

Ταντίνιο, το χαμογελαστό κοχύλι

  Ένα μικρό χαμογελαστό παιδί, ο Κωνσταντίνος, ήσυχος μα και γλυκά άτακτος, με μεγάλα μάτια που δίνουν την εντύπωση πως ρουφάνε ασταμάτητα τον κόσμο γύρω τους, στάθηκε η αφορμή για να γραφτεί αυτό το παραμύθι. Με την αθώα παιδική του συμπεριφορά, τη γεμάτη νάζι...

Παράδρομος στο χρόνο

Έξι ιστορίες με ξεχωριστή υπόσταση η κάθε μια αλλά όλες έχοντας ένα κοινό σημείο το οποίο δεν είναι άλλο από τον ίδιο τον άνθρωπο. Άλλες προσπαθούν να φωτίσουν τις σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης προσωπικότητας κι άλλες απλώς να...

Παλαιότερα άρθρα

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Η σελίδα που ζητήσατε δε βρέθηκε. Προσπαθήστε να βελτιώσετε την αναζήτησή σας, ή χρησιμοποιήστε το μενού από πάνω για να εντοπίσετε την ανάρτηση.

Τα βιβλία μου

Ελένη

Από το οπισθόφυλλο: Η Ελένη γεννήθηκε σε κάποιο απόμακρο σημείο του Κόσμου. Ο πατέρας της ήταν ένας ήλιος, όπως ο Ήλιος που βλέπουμε εμείς οι άνθρωποι κάθε πρωί και που ζεσταίνει τον κόσμο και τις ψυχές μας. Τούτη η ηλιαχτίδα όμως, αναρωτιέται γιατί θα πρέπει να...

Ο δάσκαλος και ο καθρέφτης

Η έννοια της χαράς και του πόνου, της αγάπης και του μίσους, του χτες και του αύριο, της δημιουργίας αλλά και της καταστροφής είναι εκείνες που μέσα στη συνείδηση του ανθρώπου εναλλάσσονται δημιουργώντας αισθήματα, αισθήσεις, ίσως και παραισθήσεις, μα το κυριότερο,...

Ταντίνιο, το χαμογελαστό κοχύλι

  Ένα μικρό χαμογελαστό παιδί, ο Κωνσταντίνος, ήσυχος μα και γλυκά άτακτος, με μεγάλα μάτια που δίνουν την εντύπωση πως ρουφάνε ασταμάτητα τον κόσμο γύρω τους, στάθηκε η αφορμή για να γραφτεί αυτό το παραμύθι. Με την αθώα παιδική του συμπεριφορά, τη γεμάτη νάζι...

Παράδρομος στο χρόνο

Έξι ιστορίες με ξεχωριστή υπόσταση η κάθε μια αλλά όλες έχοντας ένα κοινό σημείο το οποίο δεν είναι άλλο από τον ίδιο τον άνθρωπο. Άλλες προσπαθούν να φωτίσουν τις σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης προσωπικότητας κι άλλες απλώς να...

Φωτιά…

  Άκουσα τη νύχτα να έρχεται και κρύφτηκα μέσα στις σκιές του αμαρτωλού εαυτού μου, περίμενα ανυπόμονα να σβήσει και το τελευταίο φως από τον ορίζοντα για να χαθεί κάθε υποψία από τον άνθρωπο που έχει αρχές, ήθος, θρησκεία και βγήκα στο δρόμο. Η βροχή έπεφτε με...

Απ’ το παράθυρο…

Οδός… δεν έχει σημασία να μνημονευτεί, ούτε ο αριθμός, άλλωστε κάθε παράθυρο που κοιτάζει στο δρόμο την ίδια μοναξιά νιώθει. Παλιά, οι νοικοκυρές στόλιζαν το περβάζι με βασιλικό ή με κάποια μικρή γλάστρα, να φέρνει μέσα στο δωμάτιο μαζί με το φρέσκο αέρα και μιαν...

Ξεφυλλίζοντας τις αναμνήσεις

Ξεφύλλισε όλες της αναμνήσεις της μία προς μία καθισμένη με τα πόδια διπλωμένα στο άδειο της κρεβάτι. Πολλοί πρίγκηπες πέρασαν από το μυαλό της αλλά κανένας βασιλιάς! Κανένας. Εκτός ίσως από τον Δημήτρη. Έξω από το παράθυρό της η βροχή καθάριζε τα σοκάκια της πόλης,...

Μαυρομάτα

Της είχα προσφέρει τον ήλιο και τ’ αστέρια και τον ουρανό ολόκληρο, εκείνη όμως έμεινε βράχος ακλόνητος, αδιαφορούσε παντελώς ακόμα και για την ύπαρξή μου. Χρόνια ολόκληρα την κοίταζα στα μάτια, εκείνα τα μαύρα μεγάλα μάτια που έκρυβαν μέσα τους φωτιά κανονική! Ύστερα...

Ο ξύλινος άνθρωπος

Η ζωγραφική ήταν η μεγάλη του αγάπη έστω κι αν ποτέ δε ζωγράφισε με χρώματα, δεν τα άπλωσε πάνω στον άδειο καμβά, δεν κρέμασε ποτέ κανέναν πίνακά του στον τοίχο. Η μάνα του τον έσπρωξε να γίνει δικηγόρος, να συνεχίσει του πατέρα του τη δουλειά. Κι όσο εκείνος...

Φωτιές χαϊδεύω…

Φεγγάρια δάκρυα ποτό Όλα στο ίδιο σκηνικό Μιλούν για σένα Κι εσύ να είσαι μακριά Σε ξένη τώρα αγκαλιά Χωρίς εμένα Έκλεισε το ραδιόφωνο χωρίς να περιμένει να σταματήσει το τραγούδι και σταμάτησε το αυτοκίνητο στη μέση του πουθενά, κάπου ανάμεσα στο Βόλο και τη Λάρισα....

Δείκτες

Ξύπνησα απότομα, σαν κοιμισμένος θαρρώ από λήθαργο. Κοίταξα τα ρολόγια, είδα πως έλειπαν οι δείκτες, κι ο μικρός κι ο μεγάλος, ακόμα κι εκείνος ο λεπτός που γυρίζει αδιάκοπα έλειπε. Σταμάτησαν να λένε τις ώρες. Και τώρα; Τι θα γίνει ο κόσμος τώρα; φώναξα με όλη μου τη...

Άγνωστη

Η κρύα βραδιά της πρώιμης άνοιξης διαπερνούσε την ανάσα μου κι έφτανε μέχρι τα παγωμένα ακροδάχτυλά μου. Το σακάκι, απαραίτητο για την περίσταση, αδυνατούσε να με ζεστάνει. Επιτάχυνα το βήμα μου για να φτάσω όσο το δυνατόν γρηγορότερα στην εκδήλωση χωρίς να δίνω...

Εσύ

Ήταν Μάης μήνας όταν σε γνώρισα, μια μέρα σαν κι ετούτη. Μάης κι όταν έφυγες από κοντά μου και πήγες να ομορφύνεις τ’ αστέρια στο μαύρο τ’ ουρανού. Κι όλο το ενδιάμεσο μια ζωή στα σύννεφα! Πριν –αθώα η ψυχή μου- δεν ήξερα τι είναι η ζωή, τώρα –δάγκωσα λίγο απ’ το μήλο...