Κώστας Θερμογιάννης

Οι αποχρώσεις τής ηθικής και η ηθική των αποχρώσεων

Θά πενθώ πάντα μ’ ακούς; γιά σένα, μόνος, στόν Παράδεισο Οδυσσέας Ελύτης – Μονόγραμμα - Αν από...

Σοφία Ντούπη: “Η εφεύρεση του Ανθρώπου έρχεται να μας φωτίσει τον δρόμο με τις αλήθειες του”

  γράφει η Σοφία Ντούπη - Σε μια κοινωνία ξεγυμνωμένη από τις αξίες και χωρίς σαφή στόχο.Σε μια...

Η στιγμή και το στίγμα της

Είναι γεγονός πως λόγω του covid-19 διαβήκαμε ως κοινωνία από μια δύσκολη είσοδο κινδύνου και...

Όποιος σαν Ευρωπαίος συλλογάται…

Δεν είμαστε Ευρωπαίοι! Όχι, τούτη φράση ίσως να μην αποτελεί σχήμα οξύμωρο αλλά κυριολεκτικό. Το...

Ο διάφανος άνθρωπος!

Η πανδημία τού κοροναϊού επιβεβαίωσε αυτό που όλοι μας ανεξαιρέτως είχαμε ξεχάσει: Η μοίρα μας...

Η Ευρώπη, η παγκοσμιοποίηση και οι… αναθυμιάσεις!

Στις μέρες μας, αν κανείς ψύχραιμα παρατηρήσει την εποχή, θα διαπιστώσει πως ο κόσμος είναι...

Κανείς δεν ονειρεύτηκε ποτέ μια ατμομηχανή!

Αλλιώτικες ημέρες γυρνάνε στα ημερολόγια τούτο τον καιρό. Μουντές λόγω της πανδημίας που γίνονται...

Επικίνδυνες λέξεις!

Η παγκόσμια κρίση που έχει προκαλέσει η πανδημία τού κοροναϊού έφερε στο προσκήνιο μια επικίνδυνη...

Ο ιός κι ο χρόνος

Ο χρόνος φανερώνεται σε μας σαν μια αόρατη κι ευαίσθητη μεμβράνη, κάθε στιγμή η συνείδηση μοιάζει...

Όταν δάκρυσε ο Τσιόδρας

21/3/2020 Οι πόλεις μοιάζουν ναρκωμένες, έστω κι αν η ευθύνη είναι δύσκολη λέξη για κάποιους...
l

Άρθρα

Βιβλιοκριτικές

Τα βιβλία μου

i

Κείμενα

Έγραψαν

Συνεντεύξεις

Όποιος σαν Ευρωπαίος συλλογάται…

Όποιος σαν Ευρωπαίος συλλογάται…

Δεν είμαστε Ευρωπαίοι! Όχι, τούτη φράση ίσως να μην αποτελεί σχήμα οξύμωρο αλλά κυριολεκτικό. Το γεγονός ότι ζούμε τη ζωή μας πατώντας επάνω σε χώμα ευρωπαϊκό δεν μας καθιστά αυτομάτως και αυτοδίκαια Ευρωπαίους, τουλάχιστον όχι με την έννοια που οι πρωτομάστορες τής...

Ο διάφανος άνθρωπος!

Ο διάφανος άνθρωπος!

Τι γυρεύουμε εμείς οι άνθρωποι σε τούτο τον κόσμο; Τι γυρεύουμε από τούτον το κόσμο; Μια ανάσα αέρα καθαρό, ένα κορμί γλυκό και ξένο για να κάνουμε το ταξίδι του Οδυσσέα πάνω του και ύπνο -ή ξύπνιο- γεμάτο όνειρα που δε στερεύουν ούτε την ώρα της στερνής ανάσας.

Παλαιότερα άρθρα

Τα βιβλία μου

Ο κοροναϊός, οι μάσκες κι ένα ρήμα σκοτεινό!

Ο κοροναϊός, οι μάσκες κι ένα ρήμα σκοτεινό!

Ως ατομικές οντότητες είναι γραμμένο στη συνείδησή μας με ζωηρά γράμματα το ένστικτο τής αυτοσυντήρησης. Όταν αυτό είναι εξασφαλισμένο, τότε (και μόνο τότε) γινόμαστε όντα πολιτικά και κοινωνικά. Και φιλοσοφούμε! Αν όμως νιώσουμε πως η αυτοσυντήρησή μας απειλείται, τότε αυτομάτως ξεκινάει ένας αμείλικτος πόλεμος, ένας πόλεμος εναντίον όλων.

Η εφεύρεση του Ανθρώπου

  ISBN: 978-618-5424-59-6 Σελίδες: 224 Τιμή: 12,00€ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΛΚΥΣΤΗΣ Στο βιβλίο αυτό είναι συγκεντρωμένα άρθρα μου τα οποία έχουν δημοσιευτεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο για το χρονικό διάστημα από το τέλος περίπου του 2016 μέχρι το τέλος του 2019. Από το...

Ελένη

Από το οπισθόφυλλο: Η Ελένη γεννήθηκε σε κάποιο απόμακρο σημείο του Κόσμου. Ο πατέρας της ήταν ένας ήλιος, όπως ο Ήλιος που βλέπουμε εμείς οι άνθρωποι κάθε πρωί και που ζεσταίνει τον κόσμο και τις ψυχές μας. Τούτη η ηλιαχτίδα όμως, αναρωτιέται γιατί θα πρέπει να...

Ο δάσκαλος και ο καθρέφτης

Η έννοια της χαράς και του πόνου, της αγάπης και του μίσους, του χτες και του αύριο, της δημιουργίας αλλά και της καταστροφής είναι εκείνες που μέσα στη συνείδηση του ανθρώπου εναλλάσσονται δημιουργώντας αισθήματα, αισθήσεις, ίσως και παραισθήσεις, μα το κυριότερο,...

Ταντίνιο, το χαμογελαστό κοχύλι

  Ένα μικρό χαμογελαστό παιδί, ο Κωνσταντίνος, ήσυχος μα και γλυκά άτακτος, με μεγάλα μάτια που δίνουν την εντύπωση πως ρουφάνε ασταμάτητα τον κόσμο γύρω τους, στάθηκε η αφορμή για να γραφτεί αυτό το παραμύθι. Με την αθώα παιδική του συμπεριφορά, τη γεμάτη νάζι...

Παράδρομος στο χρόνο

Έξι ιστορίες με ξεχωριστή υπόσταση η κάθε μια αλλά όλες έχοντας ένα κοινό σημείο το οποίο δεν είναι άλλο από τον ίδιο τον άνθρωπο. Άλλες προσπαθούν να φωτίσουν τις σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης προσωπικότητας κι άλλες απλώς να...

Παλαιότερα άρθρα

Ο κοροναϊός, οι μάσκες κι ένα ρήμα σκοτεινό!

Ο κοροναϊός, οι μάσκες κι ένα ρήμα σκοτεινό!

Ως ατομικές οντότητες είναι γραμμένο στη συνείδησή μας με ζωηρά γράμματα το ένστικτο τής αυτοσυντήρησης. Όταν αυτό είναι εξασφαλισμένο, τότε (και μόνο τότε) γινόμαστε όντα πολιτικά και κοινωνικά. Και φιλοσοφούμε! Αν όμως νιώσουμε πως η αυτοσυντήρησή μας απειλείται, τότε αυτομάτως ξεκινάει ένας αμείλικτος πόλεμος, ένας πόλεμος εναντίον όλων.

Τα βιβλία μου

Η εφεύρεση του Ανθρώπου

  ISBN: 978-618-5424-59-6 Σελίδες: 224 Τιμή: 12,00€ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΛΚΥΣΤΗΣ Στο βιβλίο αυτό είναι συγκεντρωμένα άρθρα μου τα οποία έχουν δημοσιευτεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο για το χρονικό διάστημα από το τέλος περίπου του 2016 μέχρι το τέλος του 2019. Από το...

Ελένη

Από το οπισθόφυλλο: Η Ελένη γεννήθηκε σε κάποιο απόμακρο σημείο του Κόσμου. Ο πατέρας της ήταν ένας ήλιος, όπως ο Ήλιος που βλέπουμε εμείς οι άνθρωποι κάθε πρωί και που ζεσταίνει τον κόσμο και τις ψυχές μας. Τούτη η ηλιαχτίδα όμως, αναρωτιέται γιατί θα πρέπει να...

Ο δάσκαλος και ο καθρέφτης

Η έννοια της χαράς και του πόνου, της αγάπης και του μίσους, του χτες και του αύριο, της δημιουργίας αλλά και της καταστροφής είναι εκείνες που μέσα στη συνείδηση του ανθρώπου εναλλάσσονται δημιουργώντας αισθήματα, αισθήσεις, ίσως και παραισθήσεις, μα το κυριότερο,...

Ταντίνιο, το χαμογελαστό κοχύλι

  Ένα μικρό χαμογελαστό παιδί, ο Κωνσταντίνος, ήσυχος μα και γλυκά άτακτος, με μεγάλα μάτια που δίνουν την εντύπωση πως ρουφάνε ασταμάτητα τον κόσμο γύρω τους, στάθηκε η αφορμή για να γραφτεί αυτό το παραμύθι. Με την αθώα παιδική του συμπεριφορά, τη γεμάτη νάζι...

Παράδρομος στο χρόνο

Έξι ιστορίες με ξεχωριστή υπόσταση η κάθε μια αλλά όλες έχοντας ένα κοινό σημείο το οποίο δεν είναι άλλο από τον ίδιο τον άνθρωπο. Άλλες προσπαθούν να φωτίσουν τις σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης προσωπικότητας κι άλλες απλώς να...

Ξημέρωσε απόγευμα πρωτοχρονιάς!

Ο χρόνος μας οδηγεί ή μήπως τον οδηγούμε εμείς με τις επιλογές μας;..

Υπόθαλψη ονείρου

Η ποινή ήταν ισόβια κάθειρξη στη φυλακή υψίστης ασφαλείας, εκεί που κρατούν φυλακισμένα όλα τα όνειρα. Πέρασα την υπόλοιπη ζωή μου μακριά από γκρι της πόλης μέσα σε ένα πολύχρωμο κόσμο, με ήλιο ζωντανό που έκανε τις μέρες φωτεινές κι ενδιαφέρουσες. Χαμογελούσα χωρίς να φοβάμαι τίποτα πια.

Όταν η θάλασσα έχασε την αλμύρα της

Όταν η θάλασσα έχασε την αλμύρα της   …και το αμπέλι έπαψε να σταλάζει γλυκό κρασί,   …ξυπνήσαμε από ύπνο φοβερό, θαρρείς και για χιλιάδες χρόνια τα μεγάλα όνειρα θάφτηκαν κάτω από ματωμένους σταυρούς κι αγάπη μισερή. Δεν έμεινε κανείς να λαχταρά την...

Διανυκτέρευση

(σπουδή στην απαισιοδοξία) Διανυκτερεύεις με όνειρα βρώμικα, σαν το χαλάκι που περιμένει μάταια όλη του τη ζωή έξω από την πόρτα και μέσα δε θα μπει ποτέ. Ύστερα αναρωτιέσαι γιατί σού φταίει το πρωινό, η ρουτίνα, οι άλλοι, το σύστημα, το αφεντικό, ο υπάλληλος, ο...

Φωτιά…

  Άκουσα τη νύχτα να έρχεται και κρύφτηκα μέσα στις σκιές του αμαρτωλού εαυτού μου, περίμενα ανυπόμονα να σβήσει και το τελευταίο φως από τον ορίζοντα για να χαθεί κάθε υποψία από τον άνθρωπο που έχει αρχές, ήθος, θρησκεία και βγήκα στο δρόμο. Η βροχή έπεφτε με...

Απ’ το παράθυρο…

Οδός… δεν έχει σημασία να μνημονευτεί, ούτε ο αριθμός, άλλωστε κάθε παράθυρο που κοιτάζει στο δρόμο την ίδια μοναξιά νιώθει. Παλιά, οι νοικοκυρές στόλιζαν το περβάζι με βασιλικό ή με κάποια μικρή γλάστρα, να φέρνει μέσα στο δωμάτιο μαζί με το φρέσκο αέρα και μιαν...

Ξεφυλλίζοντας τις αναμνήσεις

Ξεφύλλισε όλες της αναμνήσεις της μία προς μία καθισμένη με τα πόδια διπλωμένα στο άδειο της κρεβάτι. Πολλοί πρίγκηπες πέρασαν από το μυαλό της αλλά κανένας βασιλιάς! Κανένας. Εκτός ίσως από τον Δημήτρη. Έξω από το παράθυρό της η βροχή καθάριζε τα σοκάκια της πόλης,...

Μαυρομάτα

Της είχα προσφέρει τον ήλιο και τ’ αστέρια και τον ουρανό ολόκληρο, εκείνη όμως έμεινε βράχος ακλόνητος, αδιαφορούσε παντελώς ακόμα και για την ύπαρξή μου. Χρόνια ολόκληρα την κοίταζα στα μάτια, εκείνα τα μαύρα μεγάλα μάτια που έκρυβαν μέσα τους φωτιά κανονική! Ύστερα...

Ο ξύλινος άνθρωπος

Η ζωγραφική ήταν η μεγάλη του αγάπη έστω κι αν ποτέ δε ζωγράφισε με χρώματα, δεν τα άπλωσε πάνω στον άδειο καμβά, δεν κρέμασε ποτέ κανέναν πίνακά του στον τοίχο. Η μάνα του τον έσπρωξε να γίνει δικηγόρος, να συνεχίσει του πατέρα του τη δουλειά. Κι όσο εκείνος...