Ο Άγγελος

«Ευχαριστώ πολύ κύριε, αλλά δεν είναι ανάγκη να με βοηθήσετε… Τα καταφέρνω και μόνος μου» «Μα, σας παρακαλώ, δε μου κάνει κόπο», απάντησε ο νεαρός με τα διαπεραστικά μάτια και τα κατάξανθα μαλλιά. «Ευχαριστώ αλλά σας είπα, τα καταφέρνω και μόνος μου» απάντησε απότομα...

Οχτώ και δέκα.

«Τριάντα έξι χρόνια, ούτε πέντε ούτε δέκα. Τριάντα έξι χρόνια κάθε μέρα είμαι εδώ», σκέφτηκε ο κυρ Γιάννης ξεκλειδώνοντας την πόρτα του καταστήματός του. «Τριάντα έξι χρόνια φτιάχνω κορνίζες, μια ολόκληρη ζωή δηλαδή, μέρα νύχτα, χειμώνα καλοκαίρι. Καλά ήταν όμως,...

Ο κύκλος της σιωπής.

Τα λάστιχα ούρλιαξαν, θαρρείς προσπαθούσαν με τον οξύ ήχο να αγκιστρωθούν στη μαύρη άσφαλτο. Μάτια όμως, η τύχη τον είχε εγκαταλείψει στην προηγούμενη στροφή, τα φρένα, τα λάστιχα και η άσφαλτος τον πρόδωσαν. Τα μάτια του είχαν καρφωθεί μπροστά από το αυτοκίνητο, στο...

Τελευταία στιγμή

1ο Μέρος Η γνωριμία Ο Νίκος περίμενε ανυπόμονα το τρένο εδώ και μισή ώρα. Η καθυστέρηση άρχισε να τον κάνει νευρικό, πήγαινε από τη μια άκρη της πλατφόρμας στην άλλη, ανάβοντας το ένα τσιγάρο πίσω από το άλλο. Η φωτεινή ένδειξη έλεγε ότι από στιγμή σε στιγμή η...

Δέκα δεύτερα

Η βροχή έπεφτε ασταμάτητα από τη νύχτα. Διέσχιζε τον παγωμένο αέρα της πόλης και στην πορεία της αντίκριζε τους ανθρώπους, να κρύβονται κάτω από τις ομπρέλες και τα υπόστεγα. Η πλατεία απέναντι από το γραφείο του Μάνου ήταν άδεια. Μερικές μόνο λίμνες με βροχόνερο...

Εξήντα λεπτά.

«Λοιπόν…, έχουμε και λέμε… Αθανάσιος Παπανικολάου, ετών 99, Κωνσταντίνα η σύζυγος, τρία παιδιά, οχτώ εγγόνια…» «Όπα, Όπα. Για σιγά γιατί σαν πολλά μας τα λες.» «Ορίστε;» «Ποιος είσαι εσύ που ξέρεις τόσα πολλά για μένα και που στο καλό είμαστε;» «Κύριε Παπανικολάου...

Νικόλαος Δημητρίου, Υπουργός.

Ο ήλιος είχε χαθεί στον ορίζοντα. Μια κόκκινη απόχρωση που ξεθώριαζε έπαιζε με τα λιγοστά σύννεφα στην άκρη του ουρανού. Στο βάθος τα φώτα της πόλης άρχισαν δειλά να κάνουν την εμφάνισή τους και να μπλέκονται ανάμεσα στις σκιές των ψηλών κτιρίων. Η ζέστη δεν έλεγε να...