Υποθέτω…

…πως είμαι ακόμα ζωντανός αφού ακούω τον ήχο της ανάσας μου. Δε βλέπω όμως και δεν αισθάνομαι τίποτα. Ούτε νιώθω πως μπορώ να κουνηθώ, λες και βρίσκομαι κάπου που δεν υπάρχει βαρύτητα, ούτε πόνος αλλά ούτε και χρόνος. Μονάχα έντονη δίψα και μοναξιά. Ίσως και μια...

Μάνα

24 Δεκεμβρίου… χαράματα   Μάνα,   Έχω χάσει κάθε αίσθηση του χρόνου πια, πίσω από τα σίδερα όλες οι στιγμές είναι ίδιες. Μόλις μερικές ώρες πριν έμαθα πως σήμερα είναι παραμονή των Χριστουγέννων, άλλωστε εδώ μέσα ούτε στολίδια υπάρχουν ούτε τραγούδια και...

Θέλω να γράψω ένα βιβλίο!

‘Το κρύο είχε παγώσει τα πάντα, ακόμα και τη σκέψη μου που πάσχιζε να βρει την έμπνευση για να γράψει. Έξω όλα ήταν ακίνητα, παραδομένα άνευ όρων στο βοριά. Ακίνητα ήταν κι εντός μου, όλα παραδομένα στην αδυναμία μου να πιάσω το μολύβι και να αραδιάσω τις ιστορίες στο...

Υλικά στιγμών

Ήταν αφηρημένη εκείνο το πρωί, οι σκέψεις έκαναν το μυαλό της να χάνεται μέσα στη φαντασία. Η προηγούμενη βραδιά ήταν κάτι πρωτόγνωρο, κάτι σχεδόν μαγικό αλλά και απερίσκεπτο μαζί. Άφησε το μαχαίρι και ξέπλυνε πρόχειρα τα χέρια της. Σκουπίστηκε και πήγε μπρος στο...

Εποχές

Θα ήταν στα μέσα του Ιούλη όταν ο Αριστείδης συνειδητοποίησε πως η κούραση τον είχε καταβάλει κι έπρεπε επειγόντως να ξεκουραστεί. Κοίταξε το γραφείο του, βγαλμένο λες από ταινία επιστημονικής φαντασίας, γεμάτο οθόνες υπολογιστών που πρόβαλαν διαρκώς τις τιμές των...

Η ψυχή του ανθρώπου

Τετάρτη πρωί, ώρα 09:47 Το αεροπλάνο σηκώθηκε με ορμή στον ουρανό, την ένιωσα μέσα στα σωθικά μου τούτη την ωμή δύναμη γι’ ακόμα μια φορά αλλά δεν έδωσα σημασία, έχω συνηθίσει πια. Το Παρίσι από ψηλά μοιάζει λιγότερο ρομαντικό απ’ όσο νομίζει κανείς. Τέταρτη φορά εδώ,...

Το φτερό.

Ξεκίνησε χωρίς να το σκεφτεί. Ήξερε πως η απόφασή της ήταν από εκείνες που χωρίζουν τη ζωή στα δύο, στο πριν και στο μετά, αλλά ένιωθε πως ήταν μονόδρομος, πως δεν είχε άλλη επιλογή. Τα βήματά που έκανε ήταν βαριά, άφηναν πίσω τους τη σκόνη και τη θολούρα του μυαλού...