Ακολουθήστε με στο Facebook

6.08.2021

Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια

Αρθρογραφία

Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια

(…και χωρίς δικαίωμα ψήφου!)

Πρόσφατα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε μια σειρά μέτρων και νομοθετικών προτάσεων για την πράσινη μετάβαση της Γηραιάς Ηπείρου και για να επιτευχθεί η μείωση των εκπομπών ρύπων κατά 55% έως το 2030, το περίφημο Fit for 55. Η Πρόεδρος μάλιστα της Κομισιόν δήλωσε πως «Η Ευρώπη είναι η πρώτη ήπειρος που παρουσιάζει μια ολοκληρωμένη αρχιτεκτονική για να ανταποκριθεί στις φιλοδοξίες μας για το κλίμα». Είναι τα πράγματα όμως έτσι όπως ισχυρίζεται η κυρία Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν; Δυστυχώς, απ’ ό,τι φαίνεται, οι πληγές στο κλίμα που έχει επιφέρει η ανθρώπινη δραστηριότητα δεν μπορούν να γιατρευτούν άμεσα ούτε με τις αποφάσεις τής δυσκίνητης Ε.Ε. ούτε με την υιοθέτηση μόνο τής λεγόμενης ‘πράσινης’ τεχνολογίας, η οποία τελικά αποδεικνύεται πως δεν τόσο ‘πράσινη’ όσο έχουν αφήσει να εννοηθεί (Ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο για παράδειγμα, δεν μολύνει εκεί που κινείται, μολύνει όμως -και μάλιστα αρκετά- εκεί που παράγεται η μπαταρία του ή εκεί που παράγεται το ηλεκτρικό ρεύμα που το κινεί). Πράσινη ανάπτυξη και προστασία τού περιβάλλοντος σημαίνει, για ολόκληρο τον πλανήτη, να εστιάσουμε την προσοχή μας πρωτίστως στη σωστή και αειφόρο διαχείριση των φυσικών οικοσυστημάτων κάθε περιοχής και μόνο αφού το καταφέρουμε αυτό να προχωρήσουμε στην επένδυση σε τεχνολογίες που επιβαρύνουν λιγότερο ή καθόλου τη φύση και δεν είναι ενεργοβόρες.

Στην Ελλάδα, κάθε καλοκαίρι εκατομμύρια δέντρα πεθαίνουν όρθια και περήφανα, παραδομένα άνευ αντιστάσεως στις φλόγες αρνούμενα ίσως να υποκύψουν στον παραλογισμό που έχει επιβληθεί στη διαχείριση των πολύτιμων δασικών μας εκτάσεων εδώ και χρόνια. Η διαχείριση των δασών, ειδικά στο νότο τής χώρας, επειδή δεν παρουσιάζει έντονο οικονομικό ενδιαφέρον θεωρείται, κατά την κοντόφθαλμη μικροπολιτική αντίληψη, πως δεν αξίζει της προσοχής της πολιτείας. Τα υποστελεχωμένα Δασαρχεία, που έχουν κληθεί την τελευταία εικοσαετία να διαδραματίσουν το ρόλο του γραφειοκρατικού διαχειριστή, αδυνατούν να εφαρμόσουν τη δασολογική επιστήμη, παρά τις αληθινά φιλότιμες και αξιέπαινες προσπάθειες του στελεχιακού τους δυναμικού. Με ελλιπέστατο εξοπλισμό, χωρίς προσωπικό και χωρίς κονδύλια, οι άνθρωποι που κατ’ εξοχήν έχουν οριστεί από την πολιτεία για να υπηρετήσουν την προστασία τού δασικού και ορεινού περιβάλλοντος, περιορίζονται στην έκδοση διοικητικών πράξεων!

Το δασικό οικοσύστημα όμως, ειδικά από τη στιγμή που οι άνθρωποι των παραδασόβιων πληθυσμών έχουν ελαχιστοποιηθεί αριθμητικά (αγρότες, βοσκοί, ρητινοσυλλέκτες και ρητινοπαραγωγοί, κάτοικοι ορεινών κοινοτήτων κλπ.), είναι υψίστης σημασίας να διαχειρίζεται με τρόπο που να συνδράμει στην προστασία του, με συνεχείς καθαρισμούς που θα απομακρύνουν τη συσσωρευμένη ξερή βιομάζα, με αραιώσεις, με υλοτομίες, με δράσεις αντιπυρικής προστασίας, ειδικά στις μέρες μας που η κλιματική αλλαγή έχει αρχίσει ολοένα και περισσότερο να δείχνει τη δεινή δυναμική της για την ανθρώπινη πορεία στο μέλλον. Όλα τούτα βεβαίως προϋποθέτουν κονδύλια και εξειδικευμένο προσωπικό, κάτι το οποίο ελλείπει από τις δασικές υπηρεσίες. Αντί αυτού, ως ιδανικός αυτόχειρας η ελληνική πολιτεία, φροντίζει για την θεραπεία αντί για την πρόληψη! Αγοράζει πανάκριβες ασπιρίνες αντί να επενδύσει στη σωστή αντιμετώπιση ενός προβλήματος πριν αυτό υπάρξει, ενισχύοντας πρωτίστως τις δασικές υπηρεσίες της χώρας.

Είναι γνωστό ότι τα δέντρα δεν ψηφίζουν. Είναι επίσης γνωστό ότι τα δέντρα, αλλά και τα οικοσυστήματα που αυτά δημιουργούν, συγκρατούν το έδαφος και αποτρέπουν τη δημιουργία πλημμυρικών φαινομένων ενώ την ίδια στιγμή παράγουν οξυγόνο και φιλοξενούν την πολύτιμη πανίδα κάθε περιοχής. Όλα τούτα, δύσκολα αποτυπώνονται ως οικονομικές μονάδες πάνω στα διαγράμματα των χρηματιστηρίων γι’ αυτό ίσως και να μη λαμβάνονται σοβαρά υπ’ όψη από εκείνους που αποφασίζουν για το μέλλον. Εκείνο που ίσως να μην είναι ακόμα γνωστό ή έστω αντιληπτό, είναι το γεγονός πως επειδή ακριβώς τα δέντρα δεν ψηφίζουν είναι ορατός πια ο κίνδυνος να υπάρξει σοβαρή έλλειψη από μικρόνοες υποψηφίους της πολιτικής που δεν ακούν τη φωνή των δέντρων. Ίσως εκλείψουν παρασέρνοντας με τις αποφάσεις τους στον αφανισμό μαζί με τους ίδιους κι ένα μεγάλο μέρος τής ανθρωπότητας. Ας ακούσουμε επιτέλους τα δέντρα πριν χρειαστεί ο κόσμος να ξεκινήσει από την αρχή…

Από το άρθρο

Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια προφανώς γιατί... δεν ψηφίζουν!

Διαβάστε κι αυτά

Αρθρογραφία
Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!
Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!

Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!

Η ελληνική κοινωνία δικαιούται να προβάλλει γόνιμα τους στόχους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να τους διεκδικήσει όχι τυπικά αλλά με συνέπεια και επάρκεια και να κατοχυρώσει το δικαίωμα τής ισότιμης συμμετοχής της στην ευρωπαϊκή πολιτική εμπειρία. Ούτε η ηλιθιότητα της «χαλαρής» ή τιμωρητικής ή κομματικής ψήφου χωρεί σε μια τόσο σημαντικά σοβαρή πολιτική υπόθεση ούτε βεβαίως η επιλογή υποψηφίων με βαρύνον κριτήριο επιλογής την αναγνωρισιμότητά τους.

Αρθρογραφία
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Οι Άγγλοι λένε ότι για να καταλάβεις κάποιον πρέπει να μπεις στα παπούτσια του. Ιδανικά, η ρήση αυτή των ιθαγενών της Γηραιάς Αλβιώνας θα μπορούσε να λειτουργήσει εξόχως αποδοτικά για την ελληνική κοινωνία αν οι πολιτικοί της μπορούσαν και ήθελαν πράγματι να μπουν ενσυνειδήτως στα παπούτσια των πολιτών της. Όμως, η εξαθλιωτική γεύση της σύγχρονης καθημερινότητας, την οποία εφιαλτικά βιώνει ένα μεγάλο μέρος των πολιτών της χώρας μας, λειτουργεί αποτρεπτικά προς την υιοθέτηση αυτής της -πολιτικής- νοοτροπίας για τους αιρετούς άρχοντες, οι οποίοι προτιμούν τα δικά τους, ακριβά, περίτεχνα και άνετα υποδήματα!

ΑρθρογραφίαΤοπική Αυτοδιοίκηση
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Συμπληρώθηκαν ήδη εκατό ημέρες από την έναρξη της νέας αυτοδιοικητικής περιόδου και θα ήταν απολύτως αυτονόητο η πολιτική πρακτική να έχει δρασκελίσει και να έχει αφήσει πίσω της το κομμάτι εκείνο των αφηρημένων εντυπώσεων και των γενικόλογων κι ευφραντικών προεκλογικών υποσχέσεων και να έχει μετουσιωθεί σε ρεαλιστική καθημερινή πράξη. Οι εκατό ημέρες άλλωστε από την έναρξη κάθε καινούριας πολιτικής περιόδου δεν είναι ούτε ένα ασήμαντο ψυχολογικό όριο ούτε ένας αυθαίρετος χρονικός προσδιορισμός, αντιθέτως, φανερώνει εν τοις πράγμασι αφενός το επίπεδο της ουσιαστικής πολιτικής προετοιμασίας πριν την ανάληψη της εξουσίας και αφετέρου τη λειτουργική ετοιμότητα ανάληψης της πραγματικής διοικητικής ευθύνης.

Αρθρογραφία
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η Φύση, όποια τελικά κι αν είναι αυτή, δεν είναι μια στατική κατάσταση αλλά μια διαρκώς εξελισσόμενη διαδικασία, η οποία δεν είναι δυνατόν να εγκιβωτιστεί στα ασφυκτικά πλαίσια της ανθρώπινης αντίληψης με κανόνες μαθηματικούς ή θρησκευτικούς ή ακόμα και φιλοσοφικούς. Ως εκ τούτου, λόγω της -εκστατικής για τον άνθρωπο- αχρονικότητάς της δεν είναι δυνατόν να διαθέτει παγιωμένη συλλογιστική, κατά τα ανθρώπινα πρότυπα, ώστε να καταστεί παραγωγός ηθικών κανόνων.

Αρθρογραφία
Το νόημα της Δημοκρατίας
Το νόημα της Δημοκρατίας

Το νόημα της Δημοκρατίας

Η Δημοκρατία δεν είναι απλώς μια χρηστική κοσμοθεωρία που ενεργεί εργαλειακά σε πολιτικό και πολιτειακό επίπεδο, αντίθετα, είναι ένας σημαντικός δημιουργός ανθρωποκεντρικών θεσμών και αξιών, έστω κι αν ενίοτε αυτές είναι φθαρτές στο διάβα του χρόνου. Είναι επίσης, ένας από τους σπουδαιότερους καταλύτες που μετουσιώνουν τον ατομικό ανθρώπινο βίο σε έλλογη κοινωνική συνύπαρξη καθιστώντας τη ζωή και την καθημερινότητα προνόμιο και όχι αιτιοκρατικό άχθος.