Ακολουθήστε με στο Facebook

29.03.2023

Στοχεύοντας την αστοχία!

Αρθρογραφία

Η προεκλογική περίοδος στη χώρα μας θα μπορούσε να αποτελέσει μια θαυμάσια ευκαιρία ειλικρινούς και δημιουργικού πολιτικού διαλόγου και ταυτόχρονα να γίνει η αφετηρία υλοποίησης των προσδοκιών τού Έλληνα πολίτη. Αντί αυτού όμως, οι πολιτικοί αντίπαλοι είθισται να μιλούν με όρους αυτοαναφορικότητας προκειμένου να υπερτονιστεί ο δογματικός χαρακτήρας τής κομματικής ιδεολογίας ώστε να συσπειρωθεί γύρω από αυτήν η κρίσιμη εκλογική μάζα που θα φέρει τη νίκη. Την ίδια στιγμή, ο μηδενισμός και η ακύρωση οποιουδήποτε επιχειρήματος δεν είναι εκπορευόμενο από τα βαθιά κομματικά τους επιτελεία, επιφέρει την a priori άρνηση ουσιαστικού και εποικοδομητικού διαλόγου, με το ψευδεπίγραφο μάλιστα επιχείρημα ότι η διαφορά στην πρεσβευόμενη ιδεολογία με τους αντιπάλους είναι χαώδης. Φανερώνει άραγε ο πολιτικός αυτός στρουθοκαμηλισμός, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, άγνοια των σοβαρών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα ή μήπως πρόκειται απλώς για ουσιώδη αδυναμία αντιμετώπισής τους;

Σχεδόν ένα μήνα πριν διαλυθεί επισήμως η Βουλή των Ελλήνων ώστε να προκηρυχθούν οι επερχόμενες εκλογές της 21ης Μαΐου, τα κόμματα έχουν ήδη προεξοφλήσει το αποτέλεσμά τους, παρακάμπτοντας εν τοις πράγμασι την ίδια τη βούληση του ελληνικού λαού! Έχει προαναγγελθεί από την πλειοψηφία τού πολιτικού προσωπικού τής χώρας, και μάλιστα δίχως ίχνος αιδούς, ότι οι εκλογές δεν θα τελεσφορήσουν, ότι δεν θα οδηγήσουν στο σχηματισμό κυβέρνησης και ότι θα χρειαστεί επανάληψή τους εν μέσω θέρους! Η παραδοχή των κομμάτων ότι δεν μπορούν να επιτύχουν αυτοδυναμία, πριν ακόμα προκηρυχθούν οι εκλογές, φανερώνει είτε την πολιτική τους αδυναμία είτε την έλλειψη ικανότητας να καταρτίσουν ένα πειστικό, ρεαλιστικό κι εφαρμόσιμο πρόγραμμα το οποίο θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό από την πλειοψηφία των πολιτών. Ή και τα δύο! Το βέβαιο είναι ότι αυτή τη προαναγγελθείσα αποτυχία θα δημιουργήσει αυτομάτως κλυδωνισμούς στην ευαίσθητη και πολύπαθη οικονομία της χώρας, με τις, πιθανόν εφιαλτικές, συνέπειές της να γίνονται ορατές τον ερχόμενο χειμώνα που τόσο οι οικονομικές όσο και οι ενεργειακές απαιτήσεις θα είναι αυξημένες.

Από το ξεκίνημά της, η παρατεταμένη αυτή προεκλογική περίοδος έχει προδικάσει το γεγονός ότι για ακόμα μία φορά τον πρωταγωνιστικό ρόλο δεν θα τον παίξουν οι πολιτικοί αλλά οι επικοινωνιολόγοι. Η αποδοτική λειτουργία του κράτους, της οικονομίας, της παιδείας, η διαχείριση της ενέργειας, της κοινωνικής πρόνοιας, της υγείας, του πληγωμένου εσχάτως πολιτισμού αλλά και η διασφάλιση της σωστής λειτουργίας των υποδομών και των θεσμών της χώρας και η αξιοκρατική λειτουργία της κρατικής μηχανής δεν θα αποτελέσουν, όπως θα έπρεπε, την ουσία τού πολιτικού διαλόγου παρά θα μεταμορφωθούν σε συνθηματολογία στοχεύουσα στο θυμικό των ψηφοφόρων και θα επενδυθούν με την χιλιοφθαρμένη πια τεχνική της προσωποκεντρικής ρητορικής του -πάντοτε(!)- χαρισματικού ηγέτη, ώστε να αποκτήσουν νομιμοποίηση μα και σημείο αναφοράς. Η προσωπολαγνεία άλλωστε στην Ελλάδα δεν έχει εξαλειφθεί παρά το γεγονός ότι διανύουμε τον εικοστό πρώτο αιώνα ενώ η κοινωνική απαίτηση για πραγματική λογοδοσία στο τέλος κάθε κυβερνητικής θητείας εξακολουθεί να παραμένει αναιμική κι ασθμαίνουσα, θύμα πάντοτε των νεότευκτων, κάθε φορά, (ψευτο)διλημμάτων που οι επικοινωνιολόγοι, κάνοντας σωστά τη δουλειά τους, εφευρίσκουν!

Το κράτος είναι το κόμμα! Δυστυχώς, αυτή η πεποίθηση είναι ακόμα κυρίαρχη στις μέρες μας. Γι’ αυτό μάλλον και η παραδοχή αποτυχίας σχηματισμού κυβέρνησης πριν ακόμα προκηρυχθούν οι εκλογές, αποτελεί τη στόχευση της πολιτικής ρητορικής στη συνείδηση των πολιτών. Με άλλα λόγια, η αστοχία είναι ο στόχος! Διότι το κράτος εκλαμβάνεται ως μετεκλογικό λάφυρο κι αν αυτό δεν διαφαίνεται ως πιθανότητα στον πολιτικό ορίζοντα, τα κόμματα δεν διστάζουν να το θυσιάσουν υποβάλλοντας τους πολίτες σε περαιτέρω υποβάθμιση του βιοτικού τους επιπέδου. Όμως, αν οι πολίτες επιτρέψουν μια τέτοια εξέλιξη λόγω της επικράτησης των ασυνείδητων αγκυλώσεων και των παθογενειών που εδώ και χρόνια τους έχουν πολιτικά επιβληθεί, τότε η χειραγώγηση θα είναι αναπόφευκτη. Η ευθύνη όμως για τη χειραγώγηση δεν βαραίνει τους πολιτικούς, βαραίνει τους πολίτες.

Από το άρθρο

Η παραδοχή των κομμάτων ότι δεν μπορούν να επιτύχουν αυτοδυναμία, πριν ακόμα προκηρυχθούν οι εκλογές, φανερώνει είτε την πολιτική τους αδυναμία είτε την έλλειψη ικανότητας να καταρτίσουν ένα πειστικό, ρεαλιστικό κι εφαρμόσιμο πρόγραμμα το οποίο θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό από την πλειοψηφία των πολιτών. Ή και τα δύο!

Διαβάστε κι αυτά

Αρθρογραφία
Ευρώπη: Κι όμως, ο ελέφαντας είναι στο δωμάτιο!
Ευρώπη: Κι όμως, ο ελέφαντας είναι στο δωμάτιο!

Ευρώπη: Κι όμως, ο ελέφαντας είναι στο δωμάτιο!

Τα μεγάλα ποσοστά αποχής αποδεικνύουν ότι η Ευρώπη έχει πάψει να (φαίνεται πως) είναι ωφέλιμη στον πολίτη, ο οποίος δικαιολογημένα ενδεχομένως να θεωρεί ότι θεσμός της Ε.Ε. είναι πολιτικά άσαρκος, λιποβαρής και πιθανόν μη νομιμοποιημένος πια να εκπροσωπήσει και να διαχειριστεί τα ανθρώπινα συμφέροντά του.

Αρθρογραφία
Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!
Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!

Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!

Η ελληνική κοινωνία δικαιούται να προβάλλει γόνιμα τους στόχους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να τους διεκδικήσει όχι τυπικά αλλά με συνέπεια και επάρκεια και να κατοχυρώσει το δικαίωμα τής ισότιμης συμμετοχής της στην ευρωπαϊκή πολιτική εμπειρία. Ούτε η ηλιθιότητα της «χαλαρής» ή τιμωρητικής ή κομματικής ψήφου χωρεί σε μια τόσο σημαντικά σοβαρή πολιτική υπόθεση ούτε βεβαίως η επιλογή υποψηφίων με βαρύνον κριτήριο επιλογής την αναγνωρισιμότητά τους.

Αρθρογραφία
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Οι Άγγλοι λένε ότι για να καταλάβεις κάποιον πρέπει να μπεις στα παπούτσια του. Ιδανικά, η ρήση αυτή των ιθαγενών της Γηραιάς Αλβιώνας θα μπορούσε να λειτουργήσει εξόχως αποδοτικά για την ελληνική κοινωνία αν οι πολιτικοί της μπορούσαν και ήθελαν πράγματι να μπουν ενσυνειδήτως στα παπούτσια των πολιτών της. Όμως, η εξαθλιωτική γεύση της σύγχρονης καθημερινότητας, την οποία εφιαλτικά βιώνει ένα μεγάλο μέρος των πολιτών της χώρας μας, λειτουργεί αποτρεπτικά προς την υιοθέτηση αυτής της -πολιτικής- νοοτροπίας για τους αιρετούς άρχοντες, οι οποίοι προτιμούν τα δικά τους, ακριβά, περίτεχνα και άνετα υποδήματα!

ΑρθρογραφίαΤοπική Αυτοδιοίκηση
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Συμπληρώθηκαν ήδη εκατό ημέρες από την έναρξη της νέας αυτοδιοικητικής περιόδου και θα ήταν απολύτως αυτονόητο η πολιτική πρακτική να έχει δρασκελίσει και να έχει αφήσει πίσω της το κομμάτι εκείνο των αφηρημένων εντυπώσεων και των γενικόλογων κι ευφραντικών προεκλογικών υποσχέσεων και να έχει μετουσιωθεί σε ρεαλιστική καθημερινή πράξη. Οι εκατό ημέρες άλλωστε από την έναρξη κάθε καινούριας πολιτικής περιόδου δεν είναι ούτε ένα ασήμαντο ψυχολογικό όριο ούτε ένας αυθαίρετος χρονικός προσδιορισμός, αντιθέτως, φανερώνει εν τοις πράγμασι αφενός το επίπεδο της ουσιαστικής πολιτικής προετοιμασίας πριν την ανάληψη της εξουσίας και αφετέρου τη λειτουργική ετοιμότητα ανάληψης της πραγματικής διοικητικής ευθύνης.

Αρθρογραφία
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η Φύση, όποια τελικά κι αν είναι αυτή, δεν είναι μια στατική κατάσταση αλλά μια διαρκώς εξελισσόμενη διαδικασία, η οποία δεν είναι δυνατόν να εγκιβωτιστεί στα ασφυκτικά πλαίσια της ανθρώπινης αντίληψης με κανόνες μαθηματικούς ή θρησκευτικούς ή ακόμα και φιλοσοφικούς. Ως εκ τούτου, λόγω της -εκστατικής για τον άνθρωπο- αχρονικότητάς της δεν είναι δυνατόν να διαθέτει παγιωμένη συλλογιστική, κατά τα ανθρώπινα πρότυπα, ώστε να καταστεί παραγωγός ηθικών κανόνων.