Ακολουθήστε με στο Facebook

4.12.2019

Πολιτική ετών 81 (με δήθεν σπουδές στο Columbia) ζητεί αποδοχή!

Αρθρογραφία

Έρχονται κάποιες στιγμές στη ζωή τού κάθε πολίτη που κοιτάζοντας τον εαυτό του στον καθρέφτη αναρωτιέται για την ταυτότητά του. Βλέπει τον εαυτό του αλλά δε βλέπει στο είδωλο ούτε την ιστορία του ούτε την αλυσίδα του γενετικού του υλικού που τον συνδέει με το χθες. Αντίθετα, εκείνο που αντικρύζει είναι μια κλεμμένη εικόνα, ένα κακέκτυπο που παρείσφρησε στη ζωή του και τού επιβλήθηκε επειδή απλώς είχε τη δύναμη να επιβληθεί ή ίσως εξαιτίας και της ίδιας της δικής του αδυναμίας να το αντιμετωπίσει. Κι αναρωτιέται γιατί. Την απάντηση όμως δεν θα τη δώσει ποτέ ο καθρέφτης, η απάντηση αρχίζει και τελειώνει μέσα σε ένα μπλε παραβάν, σε ένα μπλε στυλό, σε έναν μπλε σταυρό!

Γράφει ο Θουκυδίδης στον Επιτάφιο του Περικλέους: «Τὸ πολίτευμα ποὺ ἔχομε σὲ τίποτε δὲν ἀντιγράφει τὰ ξένα πολιτεύματα. Ἀντίθετα, εἴμαστε πολὺ περισσότερο ἐμεῖς παράδειγμα γιὰ τοὺς ἄλλους παρὰ μιμητὲς τους. Τὸ πολίτευμά μας λέγεται Δημοκρατία ἐπειδὴ τὴν ἐξουσία δὲν τὴν ἀσκοῦν λίγοι πολίτες ἀλλὰ ὅλος ὁ λαός. Ὅλοι οἱ πολίτες εἶναι ἴσοι μπροστὰ στὸν νόμο γιὰ τὶς ἰδιωτικές τους διαφορές. Γιὰ τὰ δημόσια ἀξιώματα προτιμῶνται ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι ἱκανοὶ καὶ τὰ ἀξίζουν καὶ ὄχι ἐκεῖνοι ποὺ ἀνήκουν σὲ μιὰ ὁρισμένη τάξη». Σήμερα, βιώνοντας τα μη αυτονόητα στο τρέχον πολιτικό γίγνεσθαι, βιώνουμε κυριολεκτικά μια τραγωδία! Αλλεπάλληλες αστοχίες αλλά και ανακολουθίες μεταξύ κυβερνητικών εξαγγελιών και κυβερνητικής πρακτικής οδηγούν τον πολίτη σε σύγχυση και την ίδια την πολιτική σε απαξίωση. Το πρόβλημα είναι δηλαδή βαθύτερο από την μικρο-κομματική του διάσταση κι έχει σοβαρές επιπτώσεις στον ίδιο το θεσμό της Δημοκρατίας.

Αν κανείς διυλίσει το σύγχρονο κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι της Ελλάδας, ούτε λίγο ούτε πολύ, θα συναντήσει αλαζονεία στην αντίληψη των στελεχών της πολιτικής, τύφλωση εμπρός στην αλήθεια, παρωδία στην απονομή δικαιοσύνης των πολιτικών προσώπων και ανοχή απέναντι στην έλλειψη ουσιαστικού διαλόγου. Στην πραγματικότητα, θα μπορούσε κανείς εύλογα να ισχυριστεί πως δεν υπάρχει καν ελεύθερη σκέψη αλλά και κρίση απέναντι σε ενδεχόμενες αυθαιρεσίες (όχι μόνο νομικές αλλά και ηθικές) των εκάστοτε κρατούντων. Γεγονός είναι επίσης πως ο λαός έχει στερηθεί την πραγμάτωση της δημοκρατίας με όρους ισονομίας κι ευνομίας αλλά και ορθής πολιτικής αντίληψης. Είναι πλέον ‘παράδοση’ να παραποιείται και να διαψεύδεται η προεκλογική ρητορική με την μετεκλογική πρακτική. Τούτο μεταφράζεται τελικώς σε δυσπιστία απέναντι στη Δημοκρατία με όλες τις τραγικές συνέπειες που αυτό συνεπάγεται. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία μιας κοινωνίας που αποστασιοποιείται από τις υποχρεώσεις της απέναντι στο πολίτευμα ενώ ταυτόχρονα γίνεται δεκτική σε ακραίες ρητορικές σοβινισμού και μισαλλοδοξίας. Με άλλα λόγια, το να αναθέτει κανείς την ευθύνη λειτουργίας ενός κρατικού φορέα σε έναν άνθρωπο 81 χρονών απλώς και μόνο επειδή είναι πολιτευτής, δεν κάνει κακό ενδεχομένως στον ίδιο το θεσμό που θα διοικήσει αλλά κάνει κακό στη Δημοκρατία υποσκάπτοντας τα θεμέλιά της.

Δυστυχώς, ως πολίτες, δεν μάθαμε να ασκούμαστε στη Δημοκρατία. Είμαστε δημοκρατικώς ελλιπέστατοι, γνωρίζουμε μόνο τη θεωρία, τη λατρεύουμε ίσως και την έχουμε θεοποιήσει, αλλά στην πράξη είμαστε μετεξεταστέοι. Η εντιμότητα απέναντι στο πολίτευμα που εξ’ ορισμού απαιτεί τη συμμετοχή όλων, εκλείπει. Και σαν να μην έφτανε αυτό, έρχονται διαρκώς χαριστικές βολές από ανθρώπους που ως άλλοι αλχημιστές, μετατρέπουν τα ψεύδη σε αλήθειες προκειμένου να κατοχυρώσουν μια καρέκλα εξουσίας. Πώς λοιπόν να μάς σεβαστεί η Δημοκρατία όταν δεν τη σεβόμαστε οι ίδιοι και την αφήνουμε έρμαιο στα χέρια ανακόλουθων πολιτικών ανδρείκελων; Σήμερα, με τις επιλογές μας, μάλλον επιθυμούμε μια Δημοκρατία επί του τάφου και όχι σαν τη Δημοκρατία που περιγράφεται στον Επιτάφιο του Περικλέους. Χάσαμε άραγε αυτοθέλητα την ελευθερία μας ή απλώς η αδιαφορία μάς βολεύει (κι επιπροσθέτως δεν διαταράσσει και την άνεση τού καναπέ μας);

Από το άρθρο

Δυστυχώς, ως πολίτες, δεν μάθαμε να ασκούμαστε στη Δημοκρατία. Είμαστε δημοκρατικώς ελλιπέστατοι, γνωρίζουμε μόνο τη θεωρία, τη λατρεύουμε ίσως και την έχουμε θεοποιήσει, αλλά στην πράξη είμαστε μετεξεταστέοι. Η εντιμότητα απέναντι στο πολίτευμα που εξ’ ορισμού απαιτεί τη συμμετοχή όλων, εκλείπει.

Διαβάστε κι αυτά

Αρθρογραφία
Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!
Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!

Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!

Η ελληνική κοινωνία δικαιούται να προβάλλει γόνιμα τους στόχους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να τους διεκδικήσει όχι τυπικά αλλά με συνέπεια και επάρκεια και να κατοχυρώσει το δικαίωμα τής ισότιμης συμμετοχής της στην ευρωπαϊκή πολιτική εμπειρία. Ούτε η ηλιθιότητα της «χαλαρής» ή τιμωρητικής ή κομματικής ψήφου χωρεί σε μια τόσο σημαντικά σοβαρή πολιτική υπόθεση ούτε βεβαίως η επιλογή υποψηφίων με βαρύνον κριτήριο επιλογής την αναγνωρισιμότητά τους.

Αρθρογραφία
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Οι Άγγλοι λένε ότι για να καταλάβεις κάποιον πρέπει να μπεις στα παπούτσια του. Ιδανικά, η ρήση αυτή των ιθαγενών της Γηραιάς Αλβιώνας θα μπορούσε να λειτουργήσει εξόχως αποδοτικά για την ελληνική κοινωνία αν οι πολιτικοί της μπορούσαν και ήθελαν πράγματι να μπουν ενσυνειδήτως στα παπούτσια των πολιτών της. Όμως, η εξαθλιωτική γεύση της σύγχρονης καθημερινότητας, την οποία εφιαλτικά βιώνει ένα μεγάλο μέρος των πολιτών της χώρας μας, λειτουργεί αποτρεπτικά προς την υιοθέτηση αυτής της -πολιτικής- νοοτροπίας για τους αιρετούς άρχοντες, οι οποίοι προτιμούν τα δικά τους, ακριβά, περίτεχνα και άνετα υποδήματα!

ΑρθρογραφίαΤοπική Αυτοδιοίκηση
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Συμπληρώθηκαν ήδη εκατό ημέρες από την έναρξη της νέας αυτοδιοικητικής περιόδου και θα ήταν απολύτως αυτονόητο η πολιτική πρακτική να έχει δρασκελίσει και να έχει αφήσει πίσω της το κομμάτι εκείνο των αφηρημένων εντυπώσεων και των γενικόλογων κι ευφραντικών προεκλογικών υποσχέσεων και να έχει μετουσιωθεί σε ρεαλιστική καθημερινή πράξη. Οι εκατό ημέρες άλλωστε από την έναρξη κάθε καινούριας πολιτικής περιόδου δεν είναι ούτε ένα ασήμαντο ψυχολογικό όριο ούτε ένας αυθαίρετος χρονικός προσδιορισμός, αντιθέτως, φανερώνει εν τοις πράγμασι αφενός το επίπεδο της ουσιαστικής πολιτικής προετοιμασίας πριν την ανάληψη της εξουσίας και αφετέρου τη λειτουργική ετοιμότητα ανάληψης της πραγματικής διοικητικής ευθύνης.

Αρθρογραφία
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η Φύση, όποια τελικά κι αν είναι αυτή, δεν είναι μια στατική κατάσταση αλλά μια διαρκώς εξελισσόμενη διαδικασία, η οποία δεν είναι δυνατόν να εγκιβωτιστεί στα ασφυκτικά πλαίσια της ανθρώπινης αντίληψης με κανόνες μαθηματικούς ή θρησκευτικούς ή ακόμα και φιλοσοφικούς. Ως εκ τούτου, λόγω της -εκστατικής για τον άνθρωπο- αχρονικότητάς της δεν είναι δυνατόν να διαθέτει παγιωμένη συλλογιστική, κατά τα ανθρώπινα πρότυπα, ώστε να καταστεί παραγωγός ηθικών κανόνων.

Αρθρογραφία
Το νόημα της Δημοκρατίας
Το νόημα της Δημοκρατίας

Το νόημα της Δημοκρατίας

Η Δημοκρατία δεν είναι απλώς μια χρηστική κοσμοθεωρία που ενεργεί εργαλειακά σε πολιτικό και πολιτειακό επίπεδο, αντίθετα, είναι ένας σημαντικός δημιουργός ανθρωποκεντρικών θεσμών και αξιών, έστω κι αν ενίοτε αυτές είναι φθαρτές στο διάβα του χρόνου. Είναι επίσης, ένας από τους σπουδαιότερους καταλύτες που μετουσιώνουν τον ατομικό ανθρώπινο βίο σε έλλογη κοινωνική συνύπαρξη καθιστώντας τη ζωή και την καθημερινότητα προνόμιο και όχι αιτιοκρατικό άχθος.