Ακολουθήστε με στο Facebook

29.05.2020

Οι αποχρώσεις τής ηθικής και η ηθική των αποχρώσεων

Αρθρογραφία

Θά πενθώ πάντα μ’ ακούς; γιά σένα,

μόνος, στόν Παράδεισο

Οδυσσέας Ελύτης – Μονόγραμμα

Αν από κάτι έπρεπε να πάσχει τούτος ο κόσμος ο μικρός, ο ελάχιστος στο μυαλό ορισμένων, αυτό μάλλον θα έπρεπε να είναι η αχρωματοψία! Ο παραλογισμός τής επιβολής διαχωρισμών με βάση τις αποχρώσεις τού ανθρώπινου δέρματος σπέρνει κατ’ εξακολούθηση και καλλιεργεί με δόλο μια ηθική τερατώδη στις κατά τα άλλα ‘πολιτισμένες’ κοινωνίες τού δυτικού κόσμου. Ενός κόσμου που είναι τάχα μου υπέρμαχος τής μοναδικότητας και τής διαφορετικότητας. Ξεχάσαμε την αλήθεια τής φύσης και των παιδιών, δώσαμε στο μίσος τη θέση τής αγάπης. Ο ουρανός έχει το ίδιο χρώμα για όλους τους ανθρώπους, μαύρους, λευκούς και κίτρινους, η θάλασσα έχει το ίδιο χρώμα για όλους τους ανθρώπους, μαύρους, λευκούς και κίτρινους, ακόμα και το αίμα έχει το ίδιο χρώμα για όλους τους ανθρώπους, μαύρους, λευκούς και κίτρινους. Οι άνθρωποι ωστόσο, κατά πως φαίνεται, οι μαύροι, οι λευκοί κι οι κίτρινοι, δεν έχουν μεταξύ τους την ίδια αξία! Τη ζωή όμως κανείς δεν έχει δικαίωμα να τη διαρρήξει, η ουσία της είναι πολυτιμότερη από το χρώμα τού δέρματος που την περικλείει, όσο κι αν κάποιοι μιαροί υπάνθρωποι πιστεύουν το αντίθετο.

«Δεν μπορώ να ανασάνω»

George Floyd

Ο άντρας που παρακαλούσε για τη ζωή του, για την ανάσα του κυριολεκτικά, κάτω από την ανίερη βία τού αστυνομικού στις Η.Π.Α., όποιο σφάλμα ή παράπτωμα κι αν είχε κάνει, όποιος κι αν ήταν, είχε δικαίωμα η φωνή του να ακουστεί και να μην είναι η τελευταία του. Αλλά η φωνή αυτού του μαύρου ανθρώπου ήταν φωνή κούφια κι αδειανή, όπως κι άλλων πολλών μαύρων ανθρώπων οι φωνές. Κι έτσι ‘απλά’ και ‘κινηματογραφικά’ χάθηκε μια ανθρώπινη ψυχή, πεσμένη στην μαύρη άσφαλτο, δίπλα από ένα μαύρο λάστιχο αυτοκινήτου, χωρίς ανάσα, χωρίς δικαιώματα, χωρίς ελπίδα. Ο πλανήτης σοκαρίστηκε, ίσως. Ο πλανήτης κράτησε για λίγο την ανάσα του, ίσως. Ο πλανήτης είδε την επόμενη είδηση κι ύστερα το ξέχασε, όχι γιατί κάτι άλλο τον συγκλόνισε αλλά γιατί ένιωσε ένοχος για την ανοχή του απέναντι σε τέτοια φαινόμενα που διαρκώς επαναλαμβάνονται. Οι ενοχές, ας μην ξεχνάμε, είναι σαν τον λασπωμένο δρόμο, όλοι τον αποφεύγουν όταν μπορούν για μη λερώσουν κι άλλο τη συνείδησή τους.

«Δεν μπορώ να ανασάνω»

George Floyd

Δύσκολο εγχείρημα να μπορέσει κανείς να σβήσει το χρώμα από το δέρμα των ανθρώπων. Ακόμα πιο δύσκολο να κάνει τους ανθρώπους να μη βλέπουν χρώμα στο δέρμα των συνανθρώπων τους αλλά μονάχα συν-Ανθρώπους. Αλλά το βλέπουν. Και το χειρότερο είναι πως το βλέπουν όχι μόνο με τα μάτια τους ανοιχτά αλλά και κλειστά. Τούτο το χρώμα που χωρίζει τις φυλές χωρίζει και τις σκέψεις. Χωρίζει τις πολιτικές και τις αποφάσεις που κινούνε τον κόσμο μας. Χωρίζει και τις μοναξιές και δεν αφήνει τους ανθρώπους να έρθουν πιο κοντά, αληθινά κοντά, να μπορέσει επιτέλους ο ένας να ακούσει τον άλλον. Βαδίζουμε σε παράλληλα μονοπάτια με βάση το χρώμα μας, άνθρωποι και κοινωνίες, έστω κι αν το αίμα είναι το ίδιο κόκκινο στις καρδιές όλων μας ή τουλάχιστον όλων όσοι έχουν καρδιά.

«Δεν μπορώ να ανασάνω»

George Floyd

O George Floyd ήταν μαύρος. O George Floyd σταμάτησε να ανασαίνει επειδή ήταν μαύρος. Δεν είναι μονάχα οι δρόμοι λασπωμένοι σε τούτο τον ‘παράδεισο’ στον οποίο ζει ο καθένας μόνος του ανάλογα με τις παρωπίδες που φοράει. Δύστυχε Ρίτσο, δεν είναι πελώριος τελικά τούτος ο άνεμος που έφτιαξες, τα τείχη δεν μπόρεσε να τα γκρεμίσει κι οι γειτονιές τού κόσμου είναι ακόμα ματωμένες. Ουρανέ μου, πόση βροχή πρέπει να ρίξεις για να ξεπλύνεις τις ψυχές μας;

Από το άρθρο

Δύσκολο εγχείρημα να μπορέσει κανείς να σβήσει το χρώμα από το δέρμα των ανθρώπων. Ακόμα πιο δύσκολο να κάνει τους ανθρώπους να μη βλέπουν χρώμα στο δέρμα των συνανθρώπων τους αλλά μονάχα συν-Ανθρώπους.

Διαβάστε κι αυτά

Αρθρογραφία
Ευρώπη: Κι όμως, ο ελέφαντας είναι στο δωμάτιο!
Ευρώπη: Κι όμως, ο ελέφαντας είναι στο δωμάτιο!

Ευρώπη: Κι όμως, ο ελέφαντας είναι στο δωμάτιο!

Τα μεγάλα ποσοστά αποχής αποδεικνύουν ότι η Ευρώπη έχει πάψει να (φαίνεται πως) είναι ωφέλιμη στον πολίτη, ο οποίος δικαιολογημένα ενδεχομένως να θεωρεί ότι θεσμός της Ε.Ε. είναι πολιτικά άσαρκος, λιποβαρής και πιθανόν μη νομιμοποιημένος πια να εκπροσωπήσει και να διαχειριστεί τα ανθρώπινα συμφέροντά του.

Αρθρογραφία
Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!
Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!

Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!

Η ελληνική κοινωνία δικαιούται να προβάλλει γόνιμα τους στόχους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να τους διεκδικήσει όχι τυπικά αλλά με συνέπεια και επάρκεια και να κατοχυρώσει το δικαίωμα τής ισότιμης συμμετοχής της στην ευρωπαϊκή πολιτική εμπειρία. Ούτε η ηλιθιότητα της «χαλαρής» ή τιμωρητικής ή κομματικής ψήφου χωρεί σε μια τόσο σημαντικά σοβαρή πολιτική υπόθεση ούτε βεβαίως η επιλογή υποψηφίων με βαρύνον κριτήριο επιλογής την αναγνωρισιμότητά τους.

Αρθρογραφία
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Οι Άγγλοι λένε ότι για να καταλάβεις κάποιον πρέπει να μπεις στα παπούτσια του. Ιδανικά, η ρήση αυτή των ιθαγενών της Γηραιάς Αλβιώνας θα μπορούσε να λειτουργήσει εξόχως αποδοτικά για την ελληνική κοινωνία αν οι πολιτικοί της μπορούσαν και ήθελαν πράγματι να μπουν ενσυνειδήτως στα παπούτσια των πολιτών της. Όμως, η εξαθλιωτική γεύση της σύγχρονης καθημερινότητας, την οποία εφιαλτικά βιώνει ένα μεγάλο μέρος των πολιτών της χώρας μας, λειτουργεί αποτρεπτικά προς την υιοθέτηση αυτής της -πολιτικής- νοοτροπίας για τους αιρετούς άρχοντες, οι οποίοι προτιμούν τα δικά τους, ακριβά, περίτεχνα και άνετα υποδήματα!

ΑρθρογραφίαΤοπική Αυτοδιοίκηση
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Συμπληρώθηκαν ήδη εκατό ημέρες από την έναρξη της νέας αυτοδιοικητικής περιόδου και θα ήταν απολύτως αυτονόητο η πολιτική πρακτική να έχει δρασκελίσει και να έχει αφήσει πίσω της το κομμάτι εκείνο των αφηρημένων εντυπώσεων και των γενικόλογων κι ευφραντικών προεκλογικών υποσχέσεων και να έχει μετουσιωθεί σε ρεαλιστική καθημερινή πράξη. Οι εκατό ημέρες άλλωστε από την έναρξη κάθε καινούριας πολιτικής περιόδου δεν είναι ούτε ένα ασήμαντο ψυχολογικό όριο ούτε ένας αυθαίρετος χρονικός προσδιορισμός, αντιθέτως, φανερώνει εν τοις πράγμασι αφενός το επίπεδο της ουσιαστικής πολιτικής προετοιμασίας πριν την ανάληψη της εξουσίας και αφετέρου τη λειτουργική ετοιμότητα ανάληψης της πραγματικής διοικητικής ευθύνης.

Αρθρογραφία
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η Φύση, όποια τελικά κι αν είναι αυτή, δεν είναι μια στατική κατάσταση αλλά μια διαρκώς εξελισσόμενη διαδικασία, η οποία δεν είναι δυνατόν να εγκιβωτιστεί στα ασφυκτικά πλαίσια της ανθρώπινης αντίληψης με κανόνες μαθηματικούς ή θρησκευτικούς ή ακόμα και φιλοσοφικούς. Ως εκ τούτου, λόγω της -εκστατικής για τον άνθρωπο- αχρονικότητάς της δεν είναι δυνατόν να διαθέτει παγιωμένη συλλογιστική, κατά τα ανθρώπινα πρότυπα, ώστε να καταστεί παραγωγός ηθικών κανόνων.