Λόγος του ’18

Κώστας Θερμογιάννης

19.03.2019

Άκουσα τη νύχτα να έρχεται και κρύφτηκα μέσα στις σκιές του αμαρτωλού εαυτού μου, περίμενα ανυπόμονα να σβήσει και το τελευταίο φως από τον ορίζοντα για να χαθεί κάθε υποψία από τον άνθρωπο που έχει αρχές, ήθος, θρησκεία και βγήκα στο δρόμο. Η βροχή έπεφτε με ορμή, μανιασμένη κι αυτή σαν τους ανθρώπους που δικάζουν χωρίς να ακούν, προσπαθούσε μάταια να φέρει την κάθαρση στα βρώμικα σοκάκια της πόλης. Τα φανάρια έσπερναν το κόκκινο χρώμα σ’ ολόκληρο το μήκος της λεωφόρου, το πράσινο δεν το κοιτάζει κανείς γιατί πρέπει να προχωρήσει γρήγορα μέχρι το επόμενο κόκκινο. Ο καπνός απ’ το τσιγάρο με πνίγει. Καπνίζω μόνο το βράδυ, κρατώ τις καλές συνήθειες για τη μέρα. Στρίβω στην Ιπποδρομίου και τρία στενά μετά, στον αριθμό 59 στρίβω και πάλι. Σβήνω τη μηχανή, σβήνω το τσιγάρο, σβήνω και κάθε ίχνος λογικής και κατεβαίνω από το αυτοκίνητο[…]

Από τη συμμετοχή μου στο συλλογικό βιβλίο “Λόγος του ’18”

Διαβάστε κι αυτά

Όταν η πειθώ… δεν πείθει!

Όταν η πειθώ… δεν πείθει!

Οι λέξεις είναι αυτές που βάζουν σε τάξη την πραγματικότητα, που γίνονται νοήματα και μήτρες ιδεολογίας από τις οποίες παράγονται οι κοσμοθεωρίες. Στην ιστορία των μεγάλων ιδεών ξεχωριστοί άνθρωποι εκκίνησαν διαδικασίες προβληματισμού και αμφισβήτησης τής αξιωματικής...

Πόσες φορές πρέπει να πεθάνει η Αντιγόνη;

Πόσες φορές πρέπει να πεθάνει η Αντιγόνη;

Είναι ίσως γεγονός πως ο άνθρωπος αναζητά καταφύγιο για τη συνείδησή του μέσα σε απόλυτες αλήθειες. Αλήθειες τις οποίες πλειστάκις ο ίδιος πλάθει με τα υλικά που έχει στη διάθεσή του, τη φύση και την κοινωνία, τα μάτια και τις αισθήσεις, το φόβο και την ελπίδα. Ενίοτε...

Ευνουχισμένοι φαλλοκράτες

Ευνουχισμένοι φαλλοκράτες

«Άραγε τί ώρα να ’ναι δίχως εσένα;», αναρωτιέται ο Νικηφόρος Βρεττάκος στο Ανεπίδοτο γράμμα του στη γυναίκα. ‘Τι ώρα;’, ρωτά, βάζοντας στο κάδρο των σκέψεών του το χρόνο συναρτώντας τον αδιάρρηκτα με τη γυναίκα και την απουσία της. Ένας ποιητής ρωτά όχι απλώς για μια...

2 Σχόλια

  1. GiP (Γιώργος Παυλίδης)

    Κώστα διάβασα το διήγημα σου. Πολύ μου άρεσε ! Πολύ καλογραμμένο. Τέλεια η περιγραφή του δικηγόρου, το περιβάλλον που περιγραφει, η έκπληξη για την “αμαρτωλή” δικαστίνα που εμφανίζεται λίγο αλλά είναι μέρος σημαντικό της υπόθεσης. Σαν να έβλεπα film noir. Tα πάθη μιας κοινωνίας, καλά κρυμμένα μέχρι που κάτι να τραβήξει τις μασκες.

    Απάντηση
    • Κώστας Θερμογιάννης

      Γιώργο μου σε ευχαριστώ θερμά για το σχόλιό σου. Ελπίζω να σου κράτησε καλή συντροφιά για λίγες στιγμές έστω, μιας και η ιστορία είναι από εκείνες που λόγω μεγέθους είναι μικρές.

      Να είσαι καλά!

      Απάντηση

Αφήστε ένα σχόλιο