Λόγος του ’18

Κώστας Θερμογιάννης

19.03.2019

Άκουσα τη νύχτα να έρχεται και κρύφτηκα μέσα στις σκιές του αμαρτωλού εαυτού μου, περίμενα ανυπόμονα να σβήσει και το τελευταίο φως από τον ορίζοντα για να χαθεί κάθε υποψία από τον άνθρωπο που έχει αρχές, ήθος, θρησκεία και βγήκα στο δρόμο. Η βροχή έπεφτε με ορμή, μανιασμένη κι αυτή σαν τους ανθρώπους που δικάζουν χωρίς να ακούν, προσπαθούσε μάταια να φέρει την κάθαρση στα βρώμικα σοκάκια της πόλης. Τα φανάρια έσπερναν το κόκκινο χρώμα σ’ ολόκληρο το μήκος της λεωφόρου, το πράσινο δεν το κοιτάζει κανείς γιατί πρέπει να προχωρήσει γρήγορα μέχρι το επόμενο κόκκινο. Ο καπνός απ’ το τσιγάρο με πνίγει. Καπνίζω μόνο το βράδυ, κρατώ τις καλές συνήθειες για τη μέρα. Στρίβω στην Ιπποδρομίου και τρία στενά μετά, στον αριθμό 59 στρίβω και πάλι. Σβήνω τη μηχανή, σβήνω το τσιγάρο, σβήνω και κάθε ίχνος λογικής και κατεβαίνω από το αυτοκίνητο[…]

Από τη συμμετοχή μου στο συλλογικό βιβλίο “Λόγος του ’18”

Διαβάστε κι αυτά

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη, Αν και κοντεύω μισό αιώνα ζωής, αποφάσισα να σου γράψω ένα γράμμα, σαν εκείνα τα γράμματα που τα μικρά παιδιά σού γράφουν κάθε χρόνο. Από εκείνα τα γράμματα που κλείνουν μέσα τους το όνειρο του παραμυθιού και την προσμονή για το ομορφότερο...

Αφομοίωση και απομείωση

Αφομοίωση και απομείωση

Κάθε λαός έρχεται από κάπου, άλλος από εκατοντάδες κι άλλος από χιλιάδες χρόνια μακριά. Μέσα στην πορεία αυτή σμιλεύει τον πολιτισμό, τη γλώσσα, την ελπίδα και τα όνειρά του μα και τους φόβους και την πάλη με τους εφιάλτες του. Η ζωή και ο θάνατος τού ανθρώπου...

Πολιτική ετών 81 (με δήθεν σπουδές στο Columbia) ζητεί αποδοχή!

Πολιτική ετών 81 (με δήθεν σπουδές στο Columbia) ζητεί αποδοχή!

Έρχονται κάποιες στιγμές στη ζωή τού κάθε πολίτη που κοιτάζοντας τον εαυτό του στον καθρέφτη αναρωτιέται για την ταυτότητά του. Βλέπει τον εαυτό του αλλά δε βλέπει στο είδωλο ούτε την ιστορία του ούτε την αλυσίδα του γενετικού του υλικού που τον συνδέει με το χθες....

2 Σχόλια

  1. GiP (Γιώργος Παυλίδης)

    Κώστα διάβασα το διήγημα σου. Πολύ μου άρεσε ! Πολύ καλογραμμένο. Τέλεια η περιγραφή του δικηγόρου, το περιβάλλον που περιγραφει, η έκπληξη για την “αμαρτωλή” δικαστίνα που εμφανίζεται λίγο αλλά είναι μέρος σημαντικό της υπόθεσης. Σαν να έβλεπα film noir. Tα πάθη μιας κοινωνίας, καλά κρυμμένα μέχρι που κάτι να τραβήξει τις μασκες.

    Απάντηση
    • Κώστας Θερμογιάννης

      Γιώργο μου σε ευχαριστώ θερμά για το σχόλιό σου. Ελπίζω να σου κράτησε καλή συντροφιά για λίγες στιγμές έστω, μιας και η ιστορία είναι από εκείνες που λόγω μεγέθους είναι μικρές.

      Να είσαι καλά!

      Απάντηση

Αφήστε ένα σχόλιο