Ακολουθήστε με στο Facebook

«Ου γαρ ο δικαστής, ουδ’ ο βουλευτής, ουδ’ ο εκκλησιαστής άρχων εστί, αλλά το δικαστήριον, η βουλή και ο δήμος»

Αριστοτέλης

Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο πως οι κοινωνίες σχεδόν από τις πρώτες στιγμές της δημιουργίας τους δημιούργησαν θεσμούς προκειμένου αυτοί να υπηρετούν τον άνθρωπο, στη βάση και με όρους ισονομίας, δικαιοσύνης και αλληλέγγυας αρωγής. Το λεπτό και σημαντικό σημείο στο σκεπτικό που αναφέρθηκε παραπάνω, όπως πολύ σωστά επισήμανε εδώ και χιλιάδες χρόνια ο Αριστοτέλης, είναι το γεγονός ότι δεν εξουσιάζει ο δικαστής αλλά το δικαστήριο, ότι δεν ασκεί εξουσία επί των πολιτών εκείνος που συμμετέχει στην Εκκλησία του Δήμου αλλά η ίδια η Εκκλησία του Δήμου. Αν τούτο μοιάζει αυτονόητο, είναι άραγε σήμερα μέρος της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας;

Οι άνθρωποι της πόλης έχουν πρόσωπο, έχουν ανάγκες, έχουν όνειρα κι αν η εκάστοτε δημοτική αρχή και ο δήμαρχος της πόλης δεν τους γνωρίζει όλους -το πιθανότερο είναι να μην τους γνωρίσει ποτέ όλους- οφείλει να τους υπηρετήσει όλους! Ο δήμος πρωτίστως είναι οι άνθρωποί του. Είναι οι πολίτες που ζουν, εργάζονται και διαβιούν μέσα στα όριά του. Δεν είναι λοιπόν υπερβολή αν ισχυριστεί κανείς πως κάθε αυτοδιοικητική αρχή που σέβεται τον εαυτό της πρέπει πρώτα να σέβεται τον πολίτη, να αλληλοεπιδρά ουσιωδώς μαζί του και να τον αφουγκράζεται δίνοντας λύσεις στα ζητήματα που τον αφορούν κι ανοίγοντας δρόμους για το μέλλον. Ο δήμος είναι οι υποδομές του, είναι το περιβάλλον που ζει ο πολίτης, είναι οι συγκοινωνίες, είναι η δυνατότητα που δίνεται στον πεζό να περπατήσει ελεύθερα και χωρίς εμπόδια στους δρόμους αλλά και στον οδηγό να κινηθεί γρήγορα και ασφαλώς. Είναι η καθαριότητα και η πρόσβαση στους κοινόχρηστους χώρους, είναι το πράσινο που σπάει το γκρίζο του τσιμέντου και το μαύρο της ασφάλτου, είναι οι πλατείες και τα πάρκα του. Είναι ο σεβασμός στους ανθρώπους με κινητικά προβλήματα και με ειδικές ανάγκες. Είναι η ασφάλεια. Είναι οι χώροι άθλησης και οι υποδομές για τον πολιτισμό και την παιδεία. Είναι -και τούτο ίσως είναι το πιο σημαντικό- τα στοιχεία και οι υποδομές εκείνες που κάνουν κάθε πόλη κατάλληλη για τα παιδιά, για την απασχόληση, την παιδεία και την κοινωνικοποίησή τους, ειδικά αν αναλογιστούμε πως η εποχή μας αφενός δεν δίνει πολύ χρόνο στους γονείς για να ασχοληθούν μαζί τους μιας κι επιτάσσει να εργάζονται ασταμάτητα κι αφετέρου η τεχνολογία, που τόσο αγαπούν οι νέοι, δρα κι ενεργεί ως καταλύτης απομόνωσης και αποξένωσης από την παρέα και τις δια ζώσης συναναστροφές. Η πόλη που θέλουμε πρέπει να εστιάσει την προσοχή της σε όλα αυτά, τα μικρά και μεγάλα που συνδράμουν τον πολίτη της και τον κάνουν να θέλει να ζει μέσα της, να νιώθει το άστυ οικείο σαν το σπίτι του!

Ευχή μας είναι να ξεχάσουμε τη φράση ‘Τα παράπονά σας στο Δήμαρχο’, αλλά τούτο προϋποθέτει ο δήμαρχος να μην έχει γραφείο! Μπορεί αυτό το τελευταίο να μοιάζει ουτοπικό αλλά κυριολεκτούμε όταν λέμε πως γραφείο του πρέπει να είναι η ίδια η πόλη, πως πρέπει να βρίσκεται παντού μέσα της, πως οφείλει να νιώθει τον παλμό της και να ζει με το ρυθμό της κανονίζοντας όλες εκείνες τις λεπτομέρειες που την κινούν ομαλά, με ασφάλεια και χωρίς διακοπές. Το ίδιο και κάθε δημοτικός σύμβουλος. Οι καρέκλες πίσω από τα ξύλινα γραφεία χτίζουν τείχη, τα θέσφατα δεν είναι επιθυμητά στην τοπική αυτοδιοίκηση, το αντίθετο πρέπει να συμβαίνει στο θεσμό που κατεξοχήν υπηρετεί τον άνθρωπο από την πρώτη γραμμή της διοίκησης. Δήμαρχος και δημοτικοί σύμβουλοι οφείλουν να ενεργούν ομαδικά στις προκλήσεις του μέλλοντος αλλά και τις επιταγές της κοινωνίας. Η δημοτική αρχή που θα εκλεγεί τον Μάιο του 2019 θα θέλαμε να έχει τα χαρακτηριστικά που ονειρευόμαστε και που παραθέσαμε πιο πάνω. Να λειτουργήσει ως θεσμός και όχι να λειτουργήσουν τα πρόσωπα αντί του θεσμού. Το σημαντικότερο ίσως στοίχημα που θα πρέπει να κερδηθεί από τους νέους δημοτικούς άρχοντες είναι κάτι τόσο απλό μα και τόσο δύσκολο συνάμα: Να γίνουν οι δρόμοι της πόλης όμορφοι -ό,τι κι αν αυτό εννοιολογικά σημαίνει για τον καθένα- για να αδημονεί ο πολίτης να σεργιανίζει μέσα τους όλη μέρα. Κάθε μέρα!

Από το άρθρο

Ευχή μας είναι να ξεχάσουμε τη φράση ‘Τα παράπονά σας στο Δήμαρχο’, αλλά τούτο προϋποθέτει ο δήμαρχος να μην έχει γραφείο! Μπορεί αυτό το τελευταίο να μοιάζει ουτοπικό αλλά κυριολεκτούμε όταν λέμε πως γραφείο του πρέπει να είναι η ίδια η πόλη, πως πρέπει να βρίσκεται παντού μέσα της, πως οφείλει να νιώθει τον παλμό της και να ζει με το ρυθμό της κανονίζοντας όλες εκείνες τις λεπτομέρειες που την κινούν ομαλά, με ασφάλεια και χωρίς διακοπές.

Διαβάστε κι αυτά

Αρθρογραφία
Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!
Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!

Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!

Η ελληνική κοινωνία δικαιούται να προβάλλει γόνιμα τους στόχους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να τους διεκδικήσει όχι τυπικά αλλά με συνέπεια και επάρκεια και να κατοχυρώσει το δικαίωμα τής ισότιμης συμμετοχής της στην ευρωπαϊκή πολιτική εμπειρία. Ούτε η ηλιθιότητα της «χαλαρής» ή τιμωρητικής ή κομματικής ψήφου χωρεί σε μια τόσο σημαντικά σοβαρή πολιτική υπόθεση ούτε βεβαίως η επιλογή υποψηφίων με βαρύνον κριτήριο επιλογής την αναγνωρισιμότητά τους.

Αρθρογραφία
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Οι Άγγλοι λένε ότι για να καταλάβεις κάποιον πρέπει να μπεις στα παπούτσια του. Ιδανικά, η ρήση αυτή των ιθαγενών της Γηραιάς Αλβιώνας θα μπορούσε να λειτουργήσει εξόχως αποδοτικά για την ελληνική κοινωνία αν οι πολιτικοί της μπορούσαν και ήθελαν πράγματι να μπουν ενσυνειδήτως στα παπούτσια των πολιτών της. Όμως, η εξαθλιωτική γεύση της σύγχρονης καθημερινότητας, την οποία εφιαλτικά βιώνει ένα μεγάλο μέρος των πολιτών της χώρας μας, λειτουργεί αποτρεπτικά προς την υιοθέτηση αυτής της -πολιτικής- νοοτροπίας για τους αιρετούς άρχοντες, οι οποίοι προτιμούν τα δικά τους, ακριβά, περίτεχνα και άνετα υποδήματα!

ΑρθρογραφίαΤοπική Αυτοδιοίκηση
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Συμπληρώθηκαν ήδη εκατό ημέρες από την έναρξη της νέας αυτοδιοικητικής περιόδου και θα ήταν απολύτως αυτονόητο η πολιτική πρακτική να έχει δρασκελίσει και να έχει αφήσει πίσω της το κομμάτι εκείνο των αφηρημένων εντυπώσεων και των γενικόλογων κι ευφραντικών προεκλογικών υποσχέσεων και να έχει μετουσιωθεί σε ρεαλιστική καθημερινή πράξη. Οι εκατό ημέρες άλλωστε από την έναρξη κάθε καινούριας πολιτικής περιόδου δεν είναι ούτε ένα ασήμαντο ψυχολογικό όριο ούτε ένας αυθαίρετος χρονικός προσδιορισμός, αντιθέτως, φανερώνει εν τοις πράγμασι αφενός το επίπεδο της ουσιαστικής πολιτικής προετοιμασίας πριν την ανάληψη της εξουσίας και αφετέρου τη λειτουργική ετοιμότητα ανάληψης της πραγματικής διοικητικής ευθύνης.

Αρθρογραφία
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η Φύση, όποια τελικά κι αν είναι αυτή, δεν είναι μια στατική κατάσταση αλλά μια διαρκώς εξελισσόμενη διαδικασία, η οποία δεν είναι δυνατόν να εγκιβωτιστεί στα ασφυκτικά πλαίσια της ανθρώπινης αντίληψης με κανόνες μαθηματικούς ή θρησκευτικούς ή ακόμα και φιλοσοφικούς. Ως εκ τούτου, λόγω της -εκστατικής για τον άνθρωπο- αχρονικότητάς της δεν είναι δυνατόν να διαθέτει παγιωμένη συλλογιστική, κατά τα ανθρώπινα πρότυπα, ώστε να καταστεί παραγωγός ηθικών κανόνων.

Αρθρογραφία
Το νόημα της Δημοκρατίας
Το νόημα της Δημοκρατίας

Το νόημα της Δημοκρατίας

Η Δημοκρατία δεν είναι απλώς μια χρηστική κοσμοθεωρία που ενεργεί εργαλειακά σε πολιτικό και πολιτειακό επίπεδο, αντίθετα, είναι ένας σημαντικός δημιουργός ανθρωποκεντρικών θεσμών και αξιών, έστω κι αν ενίοτε αυτές είναι φθαρτές στο διάβα του χρόνου. Είναι επίσης, ένας από τους σπουδαιότερους καταλύτες που μετουσιώνουν τον ατομικό ανθρώπινο βίο σε έλλογη κοινωνική συνύπαρξη καθιστώντας τη ζωή και την καθημερινότητα προνόμιο και όχι αιτιοκρατικό άχθος.