Ακολουθήστε με στο Facebook
Ακολουθήστε με στο Facebook

1.02.2020

Η Εφεύρεση του Ανθρώπου από τον Μπάμπη Τσέλο

Έγραψαν

γράφει ο Μπάμπης Τσέλος

Διάβασα το νέο βιβλίο του Κώστα Θερμογιάννη «Η εφεύρεση του ανθρώπου», το οποίο εκδόθηκε από τις εκδόσεις ΕΛΚΥΣΤΗΣ. Στον πρόλογό του σημειώνεται ότι στο βιβλίο αυτό είναι συγκεντρωμένα άρθρα του, τα οποία έχουν δημοσιευτεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο από το 2016 μέχρι το 2019. «Όπως εξελίσσεται άναρχα η τεχνολογία εκμεταλλεύεται το κενό που δημιουργεί η έλλειψη ενός ηθικού πλαισίου που θα την καθοδηγεί». Την εύρεση αυτού του ηθικού πλαισίου έχει οδηγό όταν γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης. Απευθύνεται στο σημερινό άνθρωπο, που «τρέχει ιδρωμένος να προλάβει ένα τρένο που τρέχει πιο γρήγορα απ’ αυτόν». Σημειώνει κάτι πολύ σπουδαίο. «Σίγουρα ο εύκολος δρόμος δεν είναι πάντα ο ηθικός, ο ηθικός όμως είναι πάντα σίγουρος».
Όπως επισημαίνει στην εισαγωγή ο Νάσος Αθανασίου, ο Κώστας Θερμογιάννης «γράφει αγωνιζόμενος να επανεφεύρει τον άνθρωπο» μιας και όπως λέει ο συγγραφέας «χαλάσαμε ακόμα και την ύλη της ελπίδας» κι «ολόκληρη η ζωή μας είναι μια κλεμμένη Κυριακή».
Σε πλήθος κοινωνικών θεμάτων που μας προβληματίζουν καθημερινά ο Κώστας Θερμογιάννης παίρνει θέση. Διαβάζοντας γνώρισα τον τρόπο σκέψης του, την κοινωνική και τη φιλοσοφική του θεωρία. Κείμενα μεστά που η κάθε τους πρόταση αποτελεί κι ένα απόφθεγμα που μας προβληματίζει και μας βοηθά να επανακαθορίσουμε και τη δική μας αντίληψη για τη σημερινή πραγματικότητα. Τα άρθρα του δεν είναι άρθρα συνηθισμένα, είναι λογοτεχνικά. Ο λόγος του ξεπερνά τον πεζό λόγο και φτάνει στις παρυφές του ποιητικού. Πράγματι στην πόλη μας υπάρχει ένας τόσο σπουδαίος αρθρογράφος – λογοτέχνης.
Ο Κώστας Θερμογιάννης μάς λέει ότι «το όνειρο πρέπει να περάσει στην πράξη κι απέναντι στο όνειρό μας έχουμε υποχρέωση να είμαστε δραστήριοι πολίτες». «Κάθε όνειρο για να ζήσει πρέπει να φύγει από το ιδανικό του κόσμο και να κάνει τούτον τον κόσμο ιδανικό. Ποτέ τα όνειρα και οι ελπίδες δεν έφταιξαν. Ελευθερία δεν είναι να μην είσαι δούλος αλλά να κάνεις ό,τι από έρωτα γεννά και προστάζει η ψυχή σου. Ο χρόνος έπεσε θύμα του ανθρώπου, τον φυλάκισε και οι συγκινήσεις δε χωράνε πια στη ζωή μας γιατί θέλουν το χρόνο τους. Στη σύγχρονη εποχή, η συμμετοχή στα κοινά δια ζώσης έχει αντικατασταθεί με την ψηφιακή κι άυλη παρουσία εντός των ηλεκτρονικών οδών επικοινωνίας, μέσα στις οποίες δεν υπάρχει νύχτα ή μέρα, κρύο ή ζέστη, η παρέα γύρω από ένα τραπέζι που γελά, το άγγιγμα της σάρκας, η μυρουδιά του αρώματος, βροχή ή αέρας». Ευτυχώς μάς γράφει πως «κάποια πράγματα δε μπορούν να ψηφιοποιηθούν, όπως το δροσερό αεράκι, το κελάηδημα του πουλιού, το φιλί μιας γυναίκας. Μείναμε μονάδες μέσα στο χρόνο που χάνονται πριν ακόμα συστήσουν στο σύμπαν την ύπαρξή τους» και «η μοναξιά χτυπάει όλες τις αισθήσεις. Κυρίως όμως την όσφρηση που μοιραία ξυπνάει αναμνήσεις».
Ο «Οδυσσέας ελευθέρωσε το πνεύμα τού ανθρώπου και του είπε: Η Ιθάκη είναι εκεί, τη βλέπεις τη νιώθεις, ξέρεις πως σε περιμένει. Το δρόμο όμως θα τον διαλέξεις εσύ γιατί είσαι λεύτερος». Αυτόν τον Οδυσσέα και τις αρχές του προσπαθεί μέσα από τα άρθρα του να μας υπενθυμίσει ο Κώστας Θερμογιάννης, μιας και ελπίζει ότι ο «Οδυσσέας δεν πέθανε ακόμα στις μέρες μας».
Όπως μας λέει ο ίδιος «δεν υπάρχει σκέψη χωρίς γλώσσα, σκέψεις και γλώσσα και κοινωνία δημιούργησαν το λόγο κι αυτός με τη σειρά του, ως εκφορά νοητική άρχισε να διαμορφώνει την ίδια του την υπόσταση μα και την ίδια τη γλώσσα και την κοινωνία». Αυτόν τον εξελιγμένο λόγο χρησιμοποιεί στα γραπτά του ο Κώστας Θερμογιάννης.
«Η τέχνη, μάς λέει, ενέχει μέσα της το στοιχείο του μυστηρίου που οδηγεί την ψυχή να βλέπει χωρίς να χρησιμοποιεί τα βιολογικά μάτια και να αγάλλεται. Απουσιάζει από το σχολείο και μοιραίο είναι να απουσιάζει κι από τη ζωή μας. Το δυστύχημα όμως είναι πως απουσιάζει πια και από την ψυχή μας. Καταστρέφει την αδιαφορία, την απάθεια, τον κυνισμό, το ρατσισμό, το μίσος. Καταστρέφει και τη δημαγωγία γιατί δημιουργεί σκεπτόμενους πολίτες. Η τέχνη καταστρέφει το σκοτάδι και δημιουργεί φως. Οι άγιες μέρες όμως και τα μάρμαρα κάνουν υπομονή».

Μπάμπης Τσέλος
1-2-2020


Ο Μπάμπης Τσέλος είναι δάσκαλος, ποιητής και ζωγράφος.

Το αρχικό κείμενο δημοσιεύτηκε στην προσωπική σελίδα του κυρίου Τσέλου στο Facebook

Από το άρθρο

Ο Κώστας Θερμογιάννης «γράφει αγωνιζόμενος να επανεφεύρει τον άνθρωπο» μιας και όπως λέει ο συγγραφέας «χαλάσαμε ακόμα και την ύλη της ελπίδας» κι «ολόκληρη η ζωή μας είναι μια κλεμμένη Κυριακή».

Διαβάστε κι αυτά

Αρθρογραφία

Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η Φύση, όποια τελικά κι αν είναι αυτή, δεν είναι μια στατική κατάσταση αλλά μια διαρκώς εξελισσόμενη διαδικασία, η οποία δεν είναι δυνατόν να εγκιβωτιστεί στα ασφυκτικά πλαίσια της ανθρώπινης αντίληψης με κανόνες μαθηματικούς ή θρησκευτικούς ή ακόμα και φιλοσοφικούς. Ως εκ τούτου, λόγω της -εκστατικής για τον άνθρωπο- αχρονικότητάς της δεν είναι δυνατόν να διαθέτει παγιωμένη συλλογιστική, κατά τα ανθρώπινα πρότυπα, ώστε να καταστεί παραγωγός ηθικών κανόνων.

Αρθρογραφία

Το νόημα της Δημοκρατίας

Η Δημοκρατία δεν είναι απλώς μια χρηστική κοσμοθεωρία που ενεργεί εργαλειακά σε πολιτικό και πολιτειακό επίπεδο, αντίθετα, είναι ένας σημαντικός δημιουργός ανθρωποκεντρικών θεσμών και αξιών, έστω κι αν ενίοτε αυτές είναι φθαρτές στο διάβα του χρόνου. Είναι επίσης, ένας από τους σπουδαιότερους καταλύτες που μετουσιώνουν τον ατομικό ανθρώπινο βίο σε έλλογη κοινωνική συνύπαρξη καθιστώντας τη ζωή και την καθημερινότητα προνόμιο και όχι αιτιοκρατικό άχθος.

Αρθρογραφία

Αριστερό μπόι

Ο Καζαντζάκης εύστοχα επισήμανε ότι το μπόι του ανθρώπου που κουβαλάει μια ιδέα δίνει μπόι και στην ίδια την ιδέα. Για την Αριστερά, που ιστορικά ως ιδεολογία έχει βάναυσα κακοποιηθεί, δεν αρκούν πτερόεντα λόγια για να πιστοποιηθεί ότι κάποιος είναι αρκούντος ικανός για να την κουβαλήσει, ως ζώσα και καθημερινώς δρώσα ιδέα, μέσα του. Χρειάζεται ικανό ανάστημα, πολιτικό και ιδεολογικό, το οποίο ούτε εκβιάζεται ούτε επιβάλλεται ετσιθελικά. Υπάρχει όμως εν προκειμένω;

Αρθρογραφία

Εμπόριο νοημοσύνης

Η επανάσταση της νοημοσύνης άλλωστε καλό θα είναι να μην κληροδοτήσει την ανθρωπότητα με τα μειονεκτήματα και τα ελαττώματα της βιομηχανικής επανάστασης. Εύλογο λοιπόν το ερώτημα: Θα μπορέσει άραγε αυτή τη φορά ο ανθρώπινος πολιτισμός να ξεπεράσει την εγωτική του μικρόνοια ώστε να απελευθερώσει αυτό το τεχνολογικό επίτευγμα από τη στενή οικονομική του εκμετάλλευση και να το διαθέσει στην υπηρεσία τής αειφόρου ύπαρξής του πάνω στον πλανήτη ή θα παρασυρθεί και πάλι από τη δουλοφροσύνη του ατομικού κέρδους;

Αρθρογραφία

Αριστερή ανεπάρκεια!

Η διαφαινόμενη στην πράξη δεξιόστροφη πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αυτή εκφράζεται εσχάτως δια στόματος του αρχηγού του (παροχή μετοχών των επιχειρήσεων στους εργαζόμενους, δεκάωρη εργασία με αύξηση αποδοχών κλπ.), αφήνει περισσότερο χώρο ανέλεγκτης αυτονομίας στην καθημερινή κυβερνητική πρακτική, καθιστώντας την αριστερή ανεπάρκεια έναν απροσδόκητο σύμμαχο του νεοφιλελευθερισμού.