Ακολουθήστε με στο Facebook

22.04.2020

Η Ευρώπη, η παγκοσμιοποίηση και οι… αναθυμιάσεις!

Αρθρογραφία

Στις μέρες μας, αν κανείς ψύχραιμα παρατηρήσει την εποχή, θα διαπιστώσει πως ο κόσμος είναι βυθισμένος σε χρόνο μηδενικό, σε έναν παρακμιακό κι αγωνιώδη εφιάλτη που θα μπορούσε με μεγάλη ευκολία να περιγράψει την αβεβαιότητα για το αύριο τού δυτικού πολιτισμού. Στα τέλη τού προηγούμενου αιώνα και στις αρχές τού παρόντος, ο άνθρωπος παρέδωσε την ταυτότητα, τα συναισθήματα και τις αγωνίες του σε έναν κόσμο στηριγμένο στην αυταπάτη πως η αχαλίνωτη κατανάλωση θα γέμιζε την ψυχή και τις μέρες του με νόημα. Το σύστημα τής οικονομίας έσπευσε να συνδράμει στην ψευδαίσθησή του δημιουργώντας τα εργαλεία εκείνα που θα έκαναν το τέχνασμα επιτυχημένο για όλους. Δημιούργησε το δέντρο της παγκοσμιοποίησης το οποίο άνθισε κι έδωσε καρπούς κι ονειρεμένα κέρδη. Σμίλεψε αθόρυβα και με μέθοδο τα όνειρά μας μόνο που δε σταμάτησε εκεί, έγινε εργαλείο επιβολής πολιτικής σε ολόκληρο τον πλανήτη! Σήμερα όμως, λόγω της πανδημίας, κινδυνεύει με βαθιά ύφεση που είναι ικανή να παρασύρει τους πάντες στην καταστροφή γι’ αυτό ήδη οι ισχυροί του κόσμου σχεδιάζουν την ανάκαμψη τής οικονομίας και, κυρίως, την αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η διχασμένη Ευρώπη με τον επιβαλλόμενο οικονομικό Μεσαίωνα τής Γερμανίας, η αφωνία των Η.Π.Α. που μοιάζει αδύναμη πια να διαδραματίσει τον ηγετικό της ρόλο και το Σινικό παρασκήνιο τής παραπληροφόρησης που όμως μοιράζει δωρεάν μάσκες και υγειονομικό υλικό σε πληττόμενες χώρες, ποιος ξέρει με τι ανταλλάγματα, συνθέτει την πολιτική εικόνα τής εποχής. Η ιστορία στις μέρες μας γράφεται σε δυο σελίδες, στη μια είναι η προσπάθεια τής επιστήμης να φρενάρει την επιδημία και στην άλλη ο αγώνας επικυριαρχίας στο δυτικό κόσμο μεταξύ Η.Π.Α. και Κίνας. Στο φόντο, για ακόμα μια φορά δυστυχώς, η αδύναμη Ευρώπη που ενεργεί σπασμωδικά με τις χώρες μέλη της να ακολουθούν ξεχωριστές και μοναχικές πορείες. Ο μεγάλος κίνδυνος για τους πολίτες είναι αδιαμφισβήτητα ο κοροναϊός. Ο μεγαλύτερος όμως ίσως να είναι οι ανεπαρκείς πολιτικές στην Ε.Ε. που δεν αντιλαμβάνονται ότι η νέα μέρα που ξημερώνει θα φέρει μαζί της το τέλος των συσχετισμών, των ισορροπιών και της παγκοσμιοποίησης όπως χτίστηκε τον 20ο αιώνα χωρίς εντούτοις να γνωρίζουμε τη νέα της μορφή και τους όρους με τους οποίους αυτή θα σχηματοποιηθεί. Ποιος όμως θα γράψει τους κανόνες τού νέου παιχνιδιού; Και με ποιους όρους και με ποιες εγγυήσεις για τον πολίτη;

Ο πλανήτης έχει κάνει μια στάση ίσως για να συλλογιστεί την πορεία του μέχρι σήμερα ενώ οι πολίτες κρατάνε την ανάσα τους για να δουν ποια θα είναι η επόμενη μέρα. Οι πολιτικοί από την άλλη, σε τούτη τη συγκυρία, θα έπρεπε να τρέχουν όσο πιο γρήγορα γίνεται για να μπορέσουν να προφτάσουν -επιτέλους- τους παράγοντες τού χρήματος ώστε να ηγηθούν των εξελίξεων. Αλλά η πολιτική βλασταίνει κατά τη βούληση των πολιτικών, οι οποίοι σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να επιδείξουν αδιαφορία ή να σταθούν εγκληματικά ανεπαρκείς μπροστά στην πρόκληση του μέλλοντος. Οι στιγμές αυτές αποτελούν ίσως την καλύτερη ευκαιρία για την Ευρώπη που πρέπει επιτέλους να αξιοποιήσει τη δύναμή της και υπερνικώντας την αδράνεια που τη χαρακτηρίζει να καταλάβει τη θέση που της αρμόζει στο παγκόσμιο πολιτικό προσκήνιο. Στην αντίθετη περίπτωση θα βρεθεί πάλι ουραγός στο τρένο του 21ου αιώνα. Η ιστορία γράφεται με δύσκολο και ανεξίτηλο μελάνι αυτές τις μέρες και κανείς δεν μπορεί να την ξεγελάσει. Η ευθύνη είναι μεγάλη καθόσον κανείς Ευρωπαίος πολίτης δεν επιθυμεί πλέον να ανασαίνει αναθυμιάσεις!

Από το άρθρο

Ο πλανήτης έχει κάνει μια στάση ίσως για να συλλογιστεί την πορεία του μέχρι σήμερα ενώ οι πολίτες κρατάνε την ανάσα τους για να δουν ποια θα είναι η επόμενη μέρα.

Διαβάστε κι αυτά

Αρθρογραφία
Ευρώπη: Κι όμως, ο ελέφαντας είναι στο δωμάτιο!
Ευρώπη: Κι όμως, ο ελέφαντας είναι στο δωμάτιο!

Ευρώπη: Κι όμως, ο ελέφαντας είναι στο δωμάτιο!

Τα μεγάλα ποσοστά αποχής αποδεικνύουν ότι η Ευρώπη έχει πάψει να (φαίνεται πως) είναι ωφέλιμη στον πολίτη, ο οποίος δικαιολογημένα ενδεχομένως να θεωρεί ότι θεσμός της Ε.Ε. είναι πολιτικά άσαρκος, λιποβαρής και πιθανόν μη νομιμοποιημένος πια να εκπροσωπήσει και να διαχειριστεί τα ανθρώπινα συμφέροντά του.

Αρθρογραφία
Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!
Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!

Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!

Η ελληνική κοινωνία δικαιούται να προβάλλει γόνιμα τους στόχους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να τους διεκδικήσει όχι τυπικά αλλά με συνέπεια και επάρκεια και να κατοχυρώσει το δικαίωμα τής ισότιμης συμμετοχής της στην ευρωπαϊκή πολιτική εμπειρία. Ούτε η ηλιθιότητα της «χαλαρής» ή τιμωρητικής ή κομματικής ψήφου χωρεί σε μια τόσο σημαντικά σοβαρή πολιτική υπόθεση ούτε βεβαίως η επιλογή υποψηφίων με βαρύνον κριτήριο επιλογής την αναγνωρισιμότητά τους.

Αρθρογραφία
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Οι Άγγλοι λένε ότι για να καταλάβεις κάποιον πρέπει να μπεις στα παπούτσια του. Ιδανικά, η ρήση αυτή των ιθαγενών της Γηραιάς Αλβιώνας θα μπορούσε να λειτουργήσει εξόχως αποδοτικά για την ελληνική κοινωνία αν οι πολιτικοί της μπορούσαν και ήθελαν πράγματι να μπουν ενσυνειδήτως στα παπούτσια των πολιτών της. Όμως, η εξαθλιωτική γεύση της σύγχρονης καθημερινότητας, την οποία εφιαλτικά βιώνει ένα μεγάλο μέρος των πολιτών της χώρας μας, λειτουργεί αποτρεπτικά προς την υιοθέτηση αυτής της -πολιτικής- νοοτροπίας για τους αιρετούς άρχοντες, οι οποίοι προτιμούν τα δικά τους, ακριβά, περίτεχνα και άνετα υποδήματα!

ΑρθρογραφίαΤοπική Αυτοδιοίκηση
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Συμπληρώθηκαν ήδη εκατό ημέρες από την έναρξη της νέας αυτοδιοικητικής περιόδου και θα ήταν απολύτως αυτονόητο η πολιτική πρακτική να έχει δρασκελίσει και να έχει αφήσει πίσω της το κομμάτι εκείνο των αφηρημένων εντυπώσεων και των γενικόλογων κι ευφραντικών προεκλογικών υποσχέσεων και να έχει μετουσιωθεί σε ρεαλιστική καθημερινή πράξη. Οι εκατό ημέρες άλλωστε από την έναρξη κάθε καινούριας πολιτικής περιόδου δεν είναι ούτε ένα ασήμαντο ψυχολογικό όριο ούτε ένας αυθαίρετος χρονικός προσδιορισμός, αντιθέτως, φανερώνει εν τοις πράγμασι αφενός το επίπεδο της ουσιαστικής πολιτικής προετοιμασίας πριν την ανάληψη της εξουσίας και αφετέρου τη λειτουργική ετοιμότητα ανάληψης της πραγματικής διοικητικής ευθύνης.

Αρθρογραφία
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η Φύση, όποια τελικά κι αν είναι αυτή, δεν είναι μια στατική κατάσταση αλλά μια διαρκώς εξελισσόμενη διαδικασία, η οποία δεν είναι δυνατόν να εγκιβωτιστεί στα ασφυκτικά πλαίσια της ανθρώπινης αντίληψης με κανόνες μαθηματικούς ή θρησκευτικούς ή ακόμα και φιλοσοφικούς. Ως εκ τούτου, λόγω της -εκστατικής για τον άνθρωπο- αχρονικότητάς της δεν είναι δυνατόν να διαθέτει παγιωμένη συλλογιστική, κατά τα ανθρώπινα πρότυπα, ώστε να καταστεί παραγωγός ηθικών κανόνων.