Ακολουθήστε με στο Facebook

Αν μια ιδέα είναι αυτή που χαρακτηρίζει την Ελλάδα και την ξεχωρίζει από άλλους λαούς, αυτή δεν είναι άλλη παρά η Δημοκρατία, η οποία διαφοροποίησε τον άνθρωπο κι από υπήκοο, μέσα από την υπέροχη μήτρα της, τον έπλασε πολίτη. Ως πολίτευμα, η Δημοκρατία απαιτεί ένα κυβερνητικό σύστημα, το οποίο, ως ύπατη εξουσία, ασκεί κανονιστική κυριαρχία προκειμένου να μορφοποιείται η λαϊκή βούληση και ταυτόχρονα να επιτελείται χωρίς κωλύματα η λειτουργία των θεσμοθετημένων εξουσιών (νομοθετική, εκτελεστική κλπ.). Είναι θεμελιωδώς σημαντικό για το εύρυθμο του λειτουργήματος της Δημοκρατίας, πολίτευμα και κυβερνητικό σύστημα να διατηρούνται στη συνείδηση των πολιτών ως δύο έννοιες εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους, όπως και πραγματικά είναι. Το δημοκρατικό πολίτευμα είναι πρωτίστως μια αέναη ιδέα ενώ το κυβερνητικό σύστημα είναι ασφυκτικά εναγκαλισμένο με το κράτος και τους πολιτικούς σχηματισμούς της εκάστοτε ιστορικής περιόδου. Κάθε αυθαίρετη κι επικίνδυνη συσχέτιση των εννοιών αυτών, η οποία δυστυχώς δεν εκλείπει από τους μικρονοϊκούς υπηκόους πολιτικών ιδεολογημάτων, θα ήταν ικανή να ακυρώσει την ουσία της Δημοκρατίας και να την μετατρέψει σε καθεστώς για λίγους, διαχειριζόμενο από λίγους.

Η Δημοκρατία, όπως έχει ποικιλοτρόπως διατυπωθεί, θεμελιώνεται στην αρχή της λαϊκής κυριαρχίας. Ίσως όμως, για τις σημερινές αντιπροσωπευτικές δημοκρατίες, αυτή η θεωρητική διατύπωση να μην προσδιορίζει τον ακρογωνιαίο λίθο αυτού του τόσο σημαντικού πολιτεύματος που άλλαξε ριζικά τον κόσμο μας, με τη σαφήνεια που απαιτείται. Και τούτο γιατί πρωτίστως στηρίζεται στην ευθύνη όλων των πολιτών ανεξαιρέτως να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους απέναντί της. Τουλάχιστον αυτό απαιτούσε η Δημοκρατία που γεννήθηκε στην Αρχαία Ελλάδα, με την ενιαύσια θητεία των αρχόντων που κληρώνονταν και δεν εκλέγονταν, τη λογοδοσία μετά το τέλος της θητείας τους αλλά και την καθολική συμμετοχή των πολιτών στη λήψη των πολιτικών αποφάσεων. Όπως και τότε, έτσι και σήμερα, είναι ζωτικής σημασίας οι πολίτες στο σύνολό τους να έχουν ενεργό ρόλο στη διαχείριση των κοινών υποθέσεων και στο σχεδιασμό του μέλλοντος. Διότι η Δημοκρατία, όπως και η ζωή, δεν υπάρχει απλώς, αλλά συμβαίνει! Εκβαίνει της ατομικής συνειδήσεως ενός εκάστου εκ των ανθρώπων και εμβαίνει στην κοινωνία των πολιτών. Αυτή η μετουσίωση που επιτυγχάνεται από τον άνθρωπο στον πολίτη, σημαίνει πως χωρίς ψυχολογική και συνειδησιακή βίωσή της, Δημοκρατία δεν υφίσταται. Γι’ αυτό άλλωστε, απαιτεί ενεργή συμμετοχή, κόπο και ρεαλιστική αυτοαξιολόγηση καθόσον στη Δημοκρατία η ευθύνη δεν μεταβιβάζεται.

Τα σπουδαία πράγματα στη ζωή κοστίζουν και απαιτούν μόχθο για να επιτευχθούν. Η Δημοκρατία είναι ακριβή, σαν την Άνοιξη του Ελύτη, κυρίως γιατί διατηρεί μια πολύτιμα δημιουργική και αμφίδρομη σχέση με τους ανθρώπους που τη βιώνουν ή επιθυμούν να τη βιώσουν αληθινά. Η Δημοκρατία δημιουργεί πολίτες μα και οι πολίτες δημιουργούν Δημοκρατία. Η διαρκής υπενθύμιση της εύθραυστης θνητότητάς της οφείλει να εγείρεται μέσα σε κάθε πολίτη καθημερινά και αδιάλειπτα ως μια αυτονόητη υπενθύμιση ευθύνης, περίπου όσο αυτονόητη είναι και η ανάσα που μας κρατά ζωντανούς ως όντα με συνείδηση. Δυστυχώς όμως, η ευκολία, ενδεχομένως και η αδιαφορία, με την οποία την αντιμετωπίζουμε στη σύγχρονη Ελλάδα, οδηγεί σε λάθη και παραποιήσεις των ιδανικών και των αξιών της, καθιστώντας την υποχείριο ορισμένων ισχυρών και προβεβλημένων πολιτικών προσώπων και σχηματισμών. Η ευθύνη όμως των πολιτών παραμένει έναντί της αναλλοίωτη, έστω κι αν ξεχνούν να αναρωτηθούν πόση Δημοκρατία χάνουν περιμένοντας τους αντιπροσώπους, αιρετούς και μη, να ενεργήσουν για λογαριασμό τους!

Η Ελλάδα διαχρονικά ήταν συνυφασμένη με την ιδέα της Δημοκρατίας. Σήμερα φαίνεται πως δεν είναι! Αντιμετωπίζεται ως μια αυτονόητη και δεδομένη κατάσταση που για να υπάρξει αρκεί μια ψήφος, συνήθως καθοδηγούμενη λόγω εκπτώσεων στην ελευθερία τής σκέψης, κάθε τρία ή τέσσερα χρόνια. Έχει μετατραπεί σε μια εργαλειακή προσθήκη στη φαρέτρα πολιτικών σχηματισμών που δυστυχώς, όπως έχει αποδειχτεί στην πράξη, έμαθαν να βιοπορίζονται από αυτή. Η λαϊκή κυριαρχία αποτελεί απλώς ένα σύνθημα γραμμένο πάνω σε ένα πουκάμισο αδειανό μα καλοσιδερωμένο, κρυμμένο προσεκτικά πίσω από γυαλιστερές γραβάτες κι ακριβά κοστούμια. Η ποιότητα της ευθύνης των πολιτών εξαρτάται από την ποιότητα της παιδείας τους, παρακμή της μιας οδηγεί σε παρακμή της άλλης και το αντίστροφο. Η ευθύνη τους όμως είναι τόσο σημαντική για τη Δημοκρατία, η οποία δεν αρκείται σε μια ψήφο κάθε τέσσερα χρόνια, αλλά απαιτεί ενεργή, καθολική και διαρκή συμμετοχή για να υπάρχει, για να συμβαίνει, για να ρέει αδιάκοπα στο χρόνο και στην ιστορία. Όπως και οι ανάσες μας…

Από το άρθρο

Αν μια ιδέα είναι αυτή που χαρακτηρίζει την Ελλάδα και την ξεχωρίζει από άλλους λαούς, αυτή δεν είναι άλλη παρά η Δημοκρατία, η οποία διαφοροποίησε τον άνθρωπο κι από υπήκοο, μέσα από την υπέροχη μήτρα της, τον έπλασε πολίτη.

Διαβάστε κι αυτά

Αρθρογραφία
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Οι Άγγλοι λένε ότι για να καταλάβεις κάποιον πρέπει να μπεις στα παπούτσια του. Ιδανικά, η ρήση αυτή των ιθαγενών της Γηραιάς Αλβιώνας θα μπορούσε να λειτουργήσει εξόχως αποδοτικά για την ελληνική κοινωνία αν οι πολιτικοί της μπορούσαν και ήθελαν πράγματι να μπουν ενσυνειδήτως στα παπούτσια των πολιτών της. Όμως, η εξαθλιωτική γεύση της σύγχρονης καθημερινότητας, την οποία εφιαλτικά βιώνει ένα μεγάλο μέρος των πολιτών της χώρας μας, λειτουργεί αποτρεπτικά προς την υιοθέτηση αυτής της -πολιτικής- νοοτροπίας για τους αιρετούς άρχοντες, οι οποίοι προτιμούν τα δικά τους, ακριβά, περίτεχνα και άνετα υποδήματα!

ΑρθρογραφίαΤοπική Αυτοδιοίκηση
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Συμπληρώθηκαν ήδη εκατό ημέρες από την έναρξη της νέας αυτοδιοικητικής περιόδου και θα ήταν απολύτως αυτονόητο η πολιτική πρακτική να έχει δρασκελίσει και να έχει αφήσει πίσω της το κομμάτι εκείνο των αφηρημένων εντυπώσεων και των γενικόλογων κι ευφραντικών προεκλογικών υποσχέσεων και να έχει μετουσιωθεί σε ρεαλιστική καθημερινή πράξη. Οι εκατό ημέρες άλλωστε από την έναρξη κάθε καινούριας πολιτικής περιόδου δεν είναι ούτε ένα ασήμαντο ψυχολογικό όριο ούτε ένας αυθαίρετος χρονικός προσδιορισμός, αντιθέτως, φανερώνει εν τοις πράγμασι αφενός το επίπεδο της ουσιαστικής πολιτικής προετοιμασίας πριν την ανάληψη της εξουσίας και αφετέρου τη λειτουργική ετοιμότητα ανάληψης της πραγματικής διοικητικής ευθύνης.

Αρθρογραφία
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η Φύση, όποια τελικά κι αν είναι αυτή, δεν είναι μια στατική κατάσταση αλλά μια διαρκώς εξελισσόμενη διαδικασία, η οποία δεν είναι δυνατόν να εγκιβωτιστεί στα ασφυκτικά πλαίσια της ανθρώπινης αντίληψης με κανόνες μαθηματικούς ή θρησκευτικούς ή ακόμα και φιλοσοφικούς. Ως εκ τούτου, λόγω της -εκστατικής για τον άνθρωπο- αχρονικότητάς της δεν είναι δυνατόν να διαθέτει παγιωμένη συλλογιστική, κατά τα ανθρώπινα πρότυπα, ώστε να καταστεί παραγωγός ηθικών κανόνων.

Αρθρογραφία
Το νόημα της Δημοκρατίας
Το νόημα της Δημοκρατίας

Το νόημα της Δημοκρατίας

Η Δημοκρατία δεν είναι απλώς μια χρηστική κοσμοθεωρία που ενεργεί εργαλειακά σε πολιτικό και πολιτειακό επίπεδο, αντίθετα, είναι ένας σημαντικός δημιουργός ανθρωποκεντρικών θεσμών και αξιών, έστω κι αν ενίοτε αυτές είναι φθαρτές στο διάβα του χρόνου. Είναι επίσης, ένας από τους σπουδαιότερους καταλύτες που μετουσιώνουν τον ατομικό ανθρώπινο βίο σε έλλογη κοινωνική συνύπαρξη καθιστώντας τη ζωή και την καθημερινότητα προνόμιο και όχι αιτιοκρατικό άχθος.

Αρθρογραφία
Αριστερό μπόι
Αριστερό μπόι

Αριστερό μπόι

Ο Καζαντζάκης εύστοχα επισήμανε ότι το μπόι του ανθρώπου που κουβαλάει μια ιδέα δίνει μπόι και στην ίδια την ιδέα. Για την Αριστερά, που ιστορικά ως ιδεολογία έχει βάναυσα κακοποιηθεί, δεν αρκούν πτερόεντα λόγια για να πιστοποιηθεί ότι κάποιος είναι αρκούντος ικανός για να την κουβαλήσει, ως ζώσα και καθημερινώς δρώσα ιδέα, μέσα του. Χρειάζεται ικανό ανάστημα, πολιτικό και ιδεολογικό, το οποίο ούτε εκβιάζεται ούτε επιβάλλεται ετσιθελικά. Υπάρχει όμως εν προκειμένω;