Ακολουθήστε με στο Facebook

5.07.2023

Δημόσιος διάλογος στην Τοπική Αυτοδιοίκηση

Αρθρογραφία, Τοπική Αυτοδιοίκηση

Είναι δυνατόν να υπάρξει πολιτική αλλά και εφαρμογή της Δημοκρατίας χωρίς την ενεργό συμμετοχή των πολιτών; Αν και η απάντηση μοιάζει πως είναι προφανής, η καθημερινή πρακτική δυστυχώς φανερώνει ακριβώς το αντίθετο! Η εμπειρία συμμετοχής στη διακυβέρνηση και στη λήψη αποφάσεων για τις κοινές υποθέσεις είναι απρόσιτη και σχεδόν ξένη για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών και ως επί το πλείστο περιορίζεται αποκλειστικά και μόνο στην άσκηση του εκλογικού δικαιώματος. Η ενεργοποίησή τους όμως μέσα σε ένα πλαίσιο αλληλεπιδραστικής και αμφίδρομης διαδικασίας με τη δημοτική και την περιφερειακή αρχή, αποτελεί μια θεμελιώδη και εξόχως ουσιώδη δημοκρατική διαδικασία, μέσα από την οποία μπορούν να εντοπιστούν ευκαιρίες, να αναλυθούν προβλήματα και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις εκείνες για τη ρεαλιστική επίλυσή τους με το μικρότερο δυνατό οικονομικό και κοινωνικό κόστος. Αν και υπάρχουν θεσμοθετημένες επιτροπές διαβούλευσης, εν τοις πράγμασι δεν έχουν απολύτως καμία ουσιαστική προσφορά στο δημόσιο διάλογο, αντιθέτως, χρησιμοποιούνται κυρίως για τη γραφειοκρατική διεκπεραίωση και τη νομιμοποίηση συνήθως ήδη ειλημμένων αποφάσεων.

Ο δημόσιος διάλογος στο πλαίσιο της τοπικής αυτοδιοίκησης όφειλε να είναι μια αυτονόητη διαδικασία, ένα κοινωνικό γεγονός πραγμάτωσης της συλλογικής δημοκρατικής συμβίωσης, το οποίο θα λειτουργούσε ως δυναμικό έρεισμα άσκησης εξουσίας. Η αμφίδρομη συνάρτηση άλλωστε του διαλόγου και της εξουσίας είναι εκείνη που οδηγεί στη δημιουργία γνώσης, στην κινητοποίηση πόρων, στην καλλιέργεια αληθινών σχέσεων και στην εκτίμηση της διαφορετικότητας. Όλα αυτά, μέσα από τις δημοκρατικές αρχές και τη χρηστή διοίκηση, το σεβασμό, την ανταπόκριση στην ευθύνη, την καθολική εφαρμογή της νομιμότητας αλλά και τη συμπερίληψη, οδηγούν την κοινωνία στη δημιουργία υπεύθυνων πολιτών, με σωστή ενημέρωση, οι οποίοι επιθυμούν και αναζητούν την συμμετοχή τους στην πρόοδο του τόπου τους. Το γεγονός ότι κάθε πρόκληση αλλά και πρόβλημα αντιμετωπίζεται συνήθως ερήμην των πολιτών, δεν αποτελεί την ιδανική συνθήκη για τις αυτοδιοικητικές αρχές καθόσον, ανάμεσα στα άλλα, χάνουν και την ίδια την ανατροφοδότηση της κοινωνίας επί των εφαρμοζόμενων πολιτικών. Αυτή η απροσδιοριστία ανάμεσα στο κοινωνικά επιθυμητό και το πολιτικά σχεδιαζόμενο, οδηγεί τον πολίτη στην απώλεια της εμπειρικής αμεσότητας και της βιωματικής αντίληψης του πολιτικού αυτοδιοικητικού γίγνεσθαι. Το αποτέλεσμα βεβαίως, είναι η πλήρης αδιαφορία των πολιτών για τα κοινά και η στελέχωση των αυτοδιοικητικών παρατάξεων με την ανακύκλωση των ίδιων διαρκώς ανθρώπων, χωρίς ανανέωση και χωρίς την εισροή νέων ιδεών, ηθών και δυνάμεων. Οι πολίτες στην καθημερινή αυτοδιοικητική πρακτική συνήθως δεν έχουν λόγο, εκτός κι αν μεμονωμένα προσπαθήσει κανείς να διατυπώσει, εν είδει μονολόγου, την άποψή του σε μέσα ενημέρωσης ή σε κοινωνικά δίκτυα.

Για να επιλυθούν τα σοβαρά ζητήματα κάθε περιοχής δεν μπορεί να επιλέγεται τον 21ο αιώνα η διαχωριστική λογική του «εμείς οι πολιτικοί» κι «εσείς οι πολίτες» έναντι της δυναμικής συμμετοχικής ένταξης ολόκληρου του ανθρώπινου δυναμικού στη δημιουργική διαδικασία εύρεσης των βέλτιστων πρακτικών για τη τοπική αυτοδιοικητική διακυβέρνηση. Ο πολιτικός πρέπει να δεσμεύσει τον πολίτη ώστε να συν-διαμορφώσει την πόλη του και την περιφέρειά του, ώστε να είναι συν-υπεύθυνος για την ιστορία που γράφεται κάθε μέρα που περνά, ώστε να αποκτήσει ουσιαστικό ρόλο στην εξέλιξη της κοινωνίας που ζει. Ο δημόσιος διάλογος αποτελεί ουσιώδους σημασίας δημοκρατική διαδικασία, εντούτοις όμως δεν εφαρμόζεται στο πλαίσιο της αυτοδιοίκησης, στο οποίο και εφικτό είναι να εφαρμοστεί και απολύτως ρεαλιστικό. Γιατί άραγε; Την απάντηση ενδεχομένως θα πρέπει να την αναζητήσουμε στην τόλμη και στο μέγεθος των αυτοδιοικητικών πολιτικών που άρχουν.

Από το άρθρο

Για να επιλυθούν τα σοβαρά ζητήματα κάθε περιοχής δεν μπορεί να επιλέγεται τον 21ο αιώνα η διαχωριστική λογική του «εμείς οι πολιτικοί» κι «εσείς οι πολίτες» έναντι της δυναμικής συμμετοχικής ένταξης ολόκληρου του ανθρώπινου δυναμικού στη δημιουργική διαδικασία εύρεσης των βέλτιστων πρακτικών για τη τοπική αυτοδιοικητική διακυβέρνηση.

Διαβάστε κι αυτά

Αρθρογραφία
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Οι Άγγλοι λένε ότι για να καταλάβεις κάποιον πρέπει να μπεις στα παπούτσια του. Ιδανικά, η ρήση αυτή των ιθαγενών της Γηραιάς Αλβιώνας θα μπορούσε να λειτουργήσει εξόχως αποδοτικά για την ελληνική κοινωνία αν οι πολιτικοί της μπορούσαν και ήθελαν πράγματι να μπουν ενσυνειδήτως στα παπούτσια των πολιτών της. Όμως, η εξαθλιωτική γεύση της σύγχρονης καθημερινότητας, την οποία εφιαλτικά βιώνει ένα μεγάλο μέρος των πολιτών της χώρας μας, λειτουργεί αποτρεπτικά προς την υιοθέτηση αυτής της -πολιτικής- νοοτροπίας για τους αιρετούς άρχοντες, οι οποίοι προτιμούν τα δικά τους, ακριβά, περίτεχνα και άνετα υποδήματα!

ΑρθρογραφίαΤοπική Αυτοδιοίκηση
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Συμπληρώθηκαν ήδη εκατό ημέρες από την έναρξη της νέας αυτοδιοικητικής περιόδου και θα ήταν απολύτως αυτονόητο η πολιτική πρακτική να έχει δρασκελίσει και να έχει αφήσει πίσω της το κομμάτι εκείνο των αφηρημένων εντυπώσεων και των γενικόλογων κι ευφραντικών προεκλογικών υποσχέσεων και να έχει μετουσιωθεί σε ρεαλιστική καθημερινή πράξη. Οι εκατό ημέρες άλλωστε από την έναρξη κάθε καινούριας πολιτικής περιόδου δεν είναι ούτε ένα ασήμαντο ψυχολογικό όριο ούτε ένας αυθαίρετος χρονικός προσδιορισμός, αντιθέτως, φανερώνει εν τοις πράγμασι αφενός το επίπεδο της ουσιαστικής πολιτικής προετοιμασίας πριν την ανάληψη της εξουσίας και αφετέρου τη λειτουργική ετοιμότητα ανάληψης της πραγματικής διοικητικής ευθύνης.

Αρθρογραφία
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η Φύση, όποια τελικά κι αν είναι αυτή, δεν είναι μια στατική κατάσταση αλλά μια διαρκώς εξελισσόμενη διαδικασία, η οποία δεν είναι δυνατόν να εγκιβωτιστεί στα ασφυκτικά πλαίσια της ανθρώπινης αντίληψης με κανόνες μαθηματικούς ή θρησκευτικούς ή ακόμα και φιλοσοφικούς. Ως εκ τούτου, λόγω της -εκστατικής για τον άνθρωπο- αχρονικότητάς της δεν είναι δυνατόν να διαθέτει παγιωμένη συλλογιστική, κατά τα ανθρώπινα πρότυπα, ώστε να καταστεί παραγωγός ηθικών κανόνων.

Αρθρογραφία
Το νόημα της Δημοκρατίας
Το νόημα της Δημοκρατίας

Το νόημα της Δημοκρατίας

Η Δημοκρατία δεν είναι απλώς μια χρηστική κοσμοθεωρία που ενεργεί εργαλειακά σε πολιτικό και πολιτειακό επίπεδο, αντίθετα, είναι ένας σημαντικός δημιουργός ανθρωποκεντρικών θεσμών και αξιών, έστω κι αν ενίοτε αυτές είναι φθαρτές στο διάβα του χρόνου. Είναι επίσης, ένας από τους σπουδαιότερους καταλύτες που μετουσιώνουν τον ατομικό ανθρώπινο βίο σε έλλογη κοινωνική συνύπαρξη καθιστώντας τη ζωή και την καθημερινότητα προνόμιο και όχι αιτιοκρατικό άχθος.

Αρθρογραφία
Αριστερό μπόι
Αριστερό μπόι

Αριστερό μπόι

Ο Καζαντζάκης εύστοχα επισήμανε ότι το μπόι του ανθρώπου που κουβαλάει μια ιδέα δίνει μπόι και στην ίδια την ιδέα. Για την Αριστερά, που ιστορικά ως ιδεολογία έχει βάναυσα κακοποιηθεί, δεν αρκούν πτερόεντα λόγια για να πιστοποιηθεί ότι κάποιος είναι αρκούντος ικανός για να την κουβαλήσει, ως ζώσα και καθημερινώς δρώσα ιδέα, μέσα του. Χρειάζεται ικανό ανάστημα, πολιτικό και ιδεολογικό, το οποίο ούτε εκβιάζεται ούτε επιβάλλεται ετσιθελικά. Υπάρχει όμως εν προκειμένω;