Ακολουθήστε με στο Facebook

Προσφάτως, και για ακόμα μία φορά, γίναμε μάρτυρες έντονων πλημμυρικών φαινομένων στην κοιλάδα του Σπερχειού, με τις εικόνες απεγκλωβισμού των συμπολιτών μας μέσα στις βάρκες να μη συνάδουν με την προνοητικότητα και τη σύνεση που πρέπει να διακρίνει κάθε σοβαρή πολιτεία τον εικοστό πρώτο αιώνα. Είναι σχεδόν βέβαιο πως το φαινόμενο θα επαναληφθεί και στο μέλλον, στο όχι και τόσο μακρινό, καθόσον οι επιπτώσεις τις κλιματικής αλλαγής δεν είναι πια προ των πυλών αλλά αποτελούν μέρος της καθημερινότητάς μας. Παρόλα αυτά όμως, διαπιστώνουμε, τουλάχιστον όπως προκύπτει από το δημόσιο διάλογο, πως η πλειονότητα των αρμόδιων φορέων δεν αναζητά τη λύση εκεί που πρέπει, στη ρίζα του προβλήματος, αλλά εκεί που το πρόβλημα εκτονώνεται! Εξαίρεση αποτελεί ο Δήμαρχος του Δήμου Μακρακώμης, ο οποίος έχει αντιληφθεί το γεγονός ότι το πρόβλημα του Σπερχειού είναι πρωτίστως πρόβλημα κατανόησης της ορεινής υδρονομίας από τους έχοντες την πολιτική αρμοδιότητα για τη λήψη των αποφάσεων.

Για τις καταστροφές από τα πλημμυρικά φαινόμενα έχουν δαιμονοποιηθεί τα έργα υποδομής που γίνονται στον κάμπο της Λαμίας, όπως η κατασκευή του σιδηροδρομικού αλλά και του οδικού δικτύου. Η πραγματική πηγή του προβλήματος όμως δεν είναι αυτή, ή δεν είναι μόνο αυτή, αλλά η έλλειψη κατάλληλων χειρισμών στα ορεινά τμήματα της λεκάνης απορροής τού Σπερχειού, εκεί που οι σταγόνες της βροχής αθροίζονται και γίνονται βίαιοι χείμαρροι! Το έντονο ανάγλυφο της περιοχής με τις ισχυρές κλίσεις είναι δείκτης της έντασης της διάβρωσης που γίνεται στις κλιτύες της λεκάνης απορροής, διάβρωσης που παράγει μεγάλες ποσότητες φερτών υλών τα οποία, όταν φτάσουν στην κοίτη του ποταμού, ελαττώνουν τη διατομή του αυξάνοντας ταυτόχρονα την ταχύτητα της ροής του νερού καθιστώντας τον έτσι έτι περαιτέρω καταστροφικό (κατά τον ίδιο τρόπο που αυξάνεται η ταχύτητα και η δύναμη του νερού όταν μειώνουμε τη διατομή σε ένα λάστιχο ποτίσματος). Δεν απαιτείται ιδιαίτερη επιστημονική σκέψη για να καταλάβει κανείς ότι είναι ηλίου φαεινότερο πως αν δεν περιοριστεί αυτή η εξαιρετικά μεγάλη κλίση ώστε να περιοριστεί η ταχύτητα απορροής των υδάτων, όποια έργα κι αν γίνουν στον κάμπο θα είναι ανεπαρκή. Είναι σαν να προσπαθούμε να σταματήσουμε ένα αυτοκίνητο που κινείται μπαίνοντας μπροστά του αντί να πατήσουμε το φρένο!

Ο ίδιος ο Σπερχειός χρόνια τώρα μαρτυρά πως ‘επιθυμεί’ το νερό να ρέει τάχιστα μέσα του αδιαφορώντας για το αν ξεπεράσει τα όρια της υδραυλικής του ακτίνας προκαλώντας πλημμυρικά φαινόμενα στη λεκάνη απορροής του. Η ορθολογική σκέψη επιβάλει, όπως προείπαμε, να γίνει προσπάθεια μείωσης της ταχύτητας της ροής των υδάτων δίνοντας χρόνο στον ίδιο τον ποταμό να εκτονώσει την αιχμή της παροχής όταν απαιτείται. Για να γίνει αυτό, η πρώτη προτεραιότητα δεν είναι άλλη από τη συγκράτηση των υδάτων για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα κυρίως μέσα στους κύριους κλάδους που συνθέτουν το υδρογραφικό δίκτυο της λεκάνης απορροής, όπως η Βίστριζα, ο Ρουστιανίτης, ο Ίναχος κλπ. Και πώς γίνεται αυτό; Παθητικά, με τη διατήρηση της βλάστησης και των δασικών εκτάσεων σε όσο το δυνατόν καλύτερη κατάσταση κι ενεργητικά, με την κατασκευή πολλών φραγμάτων μέσα στους χειμάρρους ώστε να ανακόπτεται η ταχύτητα της ροής των υδάτων και ταυτόχρονα, όπου αυτό είναι δυνατό, με την κατασκευή αντιπλημμυρικών ταμιευτήρων. Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειωθεί το γεγονός ότι μικρότερη ταχύτητα ροής των υδάτων σημαίνει ταυτόχρονα και μικρότερη ικανότητα παράσυρσης και απόθεσης φερτών υλών από τα ανάντι, γεγονός πολύ σημαντικό αφού η κοίτη του ποταμού παραμένει κατά το δυνατόν καθαρή και απαλλαγμένη από υλικά που μικραίνουν τη διατομή της.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στα ανάντι της συμβολής με τον Γοργοπόταμο κι εκεί ίσως θα πρέπει να δοθεί το μεγαλύτερο βάρος για την επίλυση του ζητήματος. Με δεδομένο δε, και το γεγονός ότι από υδρογεωλογικής πλευράς, η λεκάνη απορροής του Σπερχειού καλύπτεται από αδιαπέρατους γεωλογικούς σχηματισμούς κατά το μεγαλύτερο μέρος της (φλύσχη κλπ.), είναι αναγκαία και απαραίτητη προϋπόθεση κατά τις έντονες βροχοπτώσεις να εξασφαλίζεται ο απαραίτητος χρόνος ώστε αφενός να μεγιστοποιηθεί η ποσότητα των υδρολογικών απωλειών, της διήθησης δηλαδή και της κατακράτησης υδάτων που οδηγούν σε σημαντική μείωση της πλημμυρικής παροχής, κι αφετέρου να αξιοποιηθεί στο μέγιστο η ίδια η ικανότητα του ποταμού να παροχετεύσει τη μεγαλύτερη δυνατή ποσότητα υδάτων στο συντομότερο χρονικό διάστημα μέσα από όλες τις διαθέσιμες οδούς (φυσική κοίτη, εκτροπή του Σπερχειού, Γερμανική τάφρος) χωρίς να υπερχειλίζει. Εν ολίγοις, το σημαντικότερο πράγμα που μπορεί να γίνει ώστε να μην ξαναδούμε βάρκες(!) στο Κόμμα, είναι να ‘φρενάρουμε’ την ταχύτητα του νερού στα σημεία που συγκεντρώνεται πριν καταλήξει μέσα στην κοίτη του Σπερχειού. Κι εδώ, λόγο έχουν οι Δασικές Υπηρεσίες και το επιστημονικό προσωπικό που τις στελεχώνει. Αλλά, έχουν ερωτηθεί άραγε; Στο εύλογο αυτό ερώτημα δεν έχει δοθεί κάποια απάντηση, τουλάχιστον όχι μέσα από το δημόσιο διάλογο. Ενδεχομένως ίσως γιατί θεωρείται ορθότερη η λύση να αντιμετωπιστεί ο μεγάλος όγκος των υδάτων στον κάμπο και όχι στα ανάντι των ρεμάτων και των χειμάρρων, γεγονός που είναι λανθασμένο όχι μόνο επιστημονικά αλλά και πρακτικά. Αν δεν επιθυμούμε και πάλι βάρκες στο Κόμμα, θα πρέπει το βλέμμα μας να κοιτάξει ψηλά στο βουνό μαζί με το επιστημονικό προσωπικό των Δασικών Υπηρεσιών. Στην αντίθετη περίπτωση, καλό είναι οι κάτοικοι του κάμπου της Λαμίας να προμηθευτούν όσο είναι καιρός βάρκες και να τις έχουν διαθέσιμες στο μπαλκόνι τους κάθε φορά που υπάρχει έντονη βροχόπτωση με μεγάλη ραγδαιότητα!

Από το άρθρο

Το πρόβλημα του Σπερχειού είναι πρωτίστως πρόβλημα κατανόησης της ορεινής υδρονομίας από τους έχοντες την πολιτική αρμοδιότητα για τη λήψη των αποφάσεων.

Διαβάστε κι αυτά

Αρθρογραφία
Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!
Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!

Ευρωεκλογές: Εξ εθισμού αδιάφοροι στα σημαντικά!

Η ελληνική κοινωνία δικαιούται να προβάλλει γόνιμα τους στόχους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να τους διεκδικήσει όχι τυπικά αλλά με συνέπεια και επάρκεια και να κατοχυρώσει το δικαίωμα τής ισότιμης συμμετοχής της στην ευρωπαϊκή πολιτική εμπειρία. Ούτε η ηλιθιότητα της «χαλαρής» ή τιμωρητικής ή κομματικής ψήφου χωρεί σε μια τόσο σημαντικά σοβαρή πολιτική υπόθεση ούτε βεβαίως η επιλογή υποψηφίων με βαρύνον κριτήριο επιλογής την αναγνωρισιμότητά τους.

Αρθρογραφία
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Οι Άγγλοι λένε ότι για να καταλάβεις κάποιον πρέπει να μπεις στα παπούτσια του. Ιδανικά, η ρήση αυτή των ιθαγενών της Γηραιάς Αλβιώνας θα μπορούσε να λειτουργήσει εξόχως αποδοτικά για την ελληνική κοινωνία αν οι πολιτικοί της μπορούσαν και ήθελαν πράγματι να μπουν ενσυνειδήτως στα παπούτσια των πολιτών της. Όμως, η εξαθλιωτική γεύση της σύγχρονης καθημερινότητας, την οποία εφιαλτικά βιώνει ένα μεγάλο μέρος των πολιτών της χώρας μας, λειτουργεί αποτρεπτικά προς την υιοθέτηση αυτής της -πολιτικής- νοοτροπίας για τους αιρετούς άρχοντες, οι οποίοι προτιμούν τα δικά τους, ακριβά, περίτεχνα και άνετα υποδήματα!

ΑρθρογραφίαΤοπική Αυτοδιοίκηση
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Συμπληρώθηκαν ήδη εκατό ημέρες από την έναρξη της νέας αυτοδιοικητικής περιόδου και θα ήταν απολύτως αυτονόητο η πολιτική πρακτική να έχει δρασκελίσει και να έχει αφήσει πίσω της το κομμάτι εκείνο των αφηρημένων εντυπώσεων και των γενικόλογων κι ευφραντικών προεκλογικών υποσχέσεων και να έχει μετουσιωθεί σε ρεαλιστική καθημερινή πράξη. Οι εκατό ημέρες άλλωστε από την έναρξη κάθε καινούριας πολιτικής περιόδου δεν είναι ούτε ένα ασήμαντο ψυχολογικό όριο ούτε ένας αυθαίρετος χρονικός προσδιορισμός, αντιθέτως, φανερώνει εν τοις πράγμασι αφενός το επίπεδο της ουσιαστικής πολιτικής προετοιμασίας πριν την ανάληψη της εξουσίας και αφετέρου τη λειτουργική ετοιμότητα ανάληψης της πραγματικής διοικητικής ευθύνης.

Αρθρογραφία
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η Φύση, όποια τελικά κι αν είναι αυτή, δεν είναι μια στατική κατάσταση αλλά μια διαρκώς εξελισσόμενη διαδικασία, η οποία δεν είναι δυνατόν να εγκιβωτιστεί στα ασφυκτικά πλαίσια της ανθρώπινης αντίληψης με κανόνες μαθηματικούς ή θρησκευτικούς ή ακόμα και φιλοσοφικούς. Ως εκ τούτου, λόγω της -εκστατικής για τον άνθρωπο- αχρονικότητάς της δεν είναι δυνατόν να διαθέτει παγιωμένη συλλογιστική, κατά τα ανθρώπινα πρότυπα, ώστε να καταστεί παραγωγός ηθικών κανόνων.

Αρθρογραφία
Το νόημα της Δημοκρατίας
Το νόημα της Δημοκρατίας

Το νόημα της Δημοκρατίας

Η Δημοκρατία δεν είναι απλώς μια χρηστική κοσμοθεωρία που ενεργεί εργαλειακά σε πολιτικό και πολιτειακό επίπεδο, αντίθετα, είναι ένας σημαντικός δημιουργός ανθρωποκεντρικών θεσμών και αξιών, έστω κι αν ενίοτε αυτές είναι φθαρτές στο διάβα του χρόνου. Είναι επίσης, ένας από τους σπουδαιότερους καταλύτες που μετουσιώνουν τον ατομικό ανθρώπινο βίο σε έλλογη κοινωνική συνύπαρξη καθιστώντας τη ζωή και την καθημερινότητα προνόμιο και όχι αιτιοκρατικό άχθος.