Ακολουθήστε με στο Facebook

18.03.2020

Ανταπόκριση από τον εαυτό μου!

Αρθρογραφία

Και καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει.

Κωνσταντίνος Καβάφης

Οι μέρες που ξημερώνουν δεν είναι ίδιες με τις ημέρες που πέρασαν, λες κι ο ουρανός δε χαμογελά πια αλλά, θλιμμένος κι αυτός, μας θυμίζει τη φθαρτότητά μας κάθε φορά που αφήνουμε το βλέμμα να ταξιδέψει μέσα από το παράθυρο της αυτοθέλητης φυλακής μας. Μια φθαρτότητα που μέχρι εχθές την κρύβαμε τεχνηέντως μέσα στην ανούσια προβολή της βιτρίνας μιας ζωής επιδερμικής και στηριγμένης σε αδύναμα πόδια κατασκευασμένα από άμμο και άνεμο.

Έχουμε ξεχάσει, ίσως από αδυναμία, τα μικρά κι ασήμαντα πράγματα τής καθημερινότητας πόσο μεγάλα και σημαντικά είναι! Να κοντοσταθείς για λίγο στο δρόμο να μιλήσεις με το φίλο, να κάνεις ένα ξέγνοιαστο περίπατο, να πιείς έναν τεμπέλικο καφέ κοιτώντας απλώς την κίνηση και τους περαστικούς, να πάρεις μια αγκαλιά ή, ακόμα καλύτερα, να σε κλείσει κάποιος στην αγκαλιά του. Κι ήρθε η στιγμή που πρέπει να κρατάμε αποστάσεις ασφαλείας, όλοι μας εν δυνάμει ασθενείς, όλοι τους εν δυνάμει ασθενείς. Τώρα αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε τη σημαντικότητα τής κίνησης, τώρα που τα ρολόγια μοιάζουν να κινούνται νωχελικά αδιαφορώντας για τις ώρες που κυλούν αργά τούτες τις μέρες.

Με τον χρόνο δεν μπορεί να αναμετρηθεί κανείς. Ούτε με τη στασιμότητα. Ούτε όμως και με τις βουβές και ήσυχες πόλεις που μοιάζουν στις μέρες μας σαν εγκαταλελειμμένα σκηνικά κάποιας ξεχασμένης κινηματογραφικής ταινίας. Ο γυάλινος τοίχος τής καλλωπισμένης μας ζωής, τής γεμάτης επιθυμίες, μεταμορφώθηκε σε πέτρινο ανυπέρβλητο εμπόδιο που μπορούμε να το ζήσουμε πια μόνο μέσα από τις εικόνες τής τηλεόρασης και του διαδικτύου. Δεν είναι καιρός μονάχα απομόνωσης τούτες οι στιγμές, είναι ώρες περισυλλογής για να ανασυντάξουμε τα όνειρα και τις προτεραιότητές μας. Για να αξιολογήσουμε το σημαντικό και να το ξεχωρίσουμε από το ασήμαντο. Θέλοντας και μη, η επανεκκίνηση της παγκόσμιας κοινωνίας έχει αρχίσει, όσο κι αν θέλουν με ενέσεις ρευστότητας να την καθυστερήσουν οι παγκόσμιες τράπεζες. Η ασημαντότητα σε θεσμούς, πρόσωπα αλλά κι επιθυμίες θα φανεί περίτρανα και μοιραία θα καταρρεύσει. Στην αντίθετη περίπτωση θα καταρρεύσει η κοινωνία σε μελλοντική αντίστοιχη κρίση.

Το μέλλον δεν έρχεται μόνο του. Το φέρνει ο καθένας με τις επιλογές του. Ο κάθιδρος άνθρωπος φάνηκε περίτρανα πως δημιουργούσε όλα αυτά τα χρόνια άυλες χρηματιστηριακές αξίες κυρίως, αξίες που στις άδειες πόλεις και στην αγωνία τής κοινωνίας δεν αξίζουν ούτε μια δραχμή γιατί δεν έχουν πραγματικό αντίκρισμα. Οφείλουμε, γιατί έχουμε υποχρέωση απέναντι στα παιδιά μας, να χτίσουμε πια το μέλλον μας βασισμένο στα δικά μας θέλω, στις δικές μας ελπίδες και στα δικά μας όνειρα τα αληθινά. Όχι σε εκείνα που χρόνια ολόκληρα χτίζουν μέσα στην ψυχή μας η διαφήμιση και μια μερίδα ασήμαντων ανθρώπων. Το αύριο θα ξεκινήσει από μέσα μας. Και πρέπει όχι μόνο να μοιάζει αλλά να είναι απολύτως ίδιο με εκείνο που ονειρευόμαστε.

Από το άρθρο

Με τον χρόνο δεν μπορεί να αναμετρηθεί κανείς. Ούτε με τη στασιμότητα. Ούτε όμως και με τις βουβές και ήσυχες πόλεις που μοιάζουν στις μέρες μας σαν εγκαταλελειμμένα σκηνικά κάποιας ξεχασμένης κινηματογραφικής ταινίας.

Διαβάστε κι αυτά

Αρθρογραφία
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!
Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που νομίζει ότι είναι Αριστερή!

Οι Άγγλοι λένε ότι για να καταλάβεις κάποιον πρέπει να μπεις στα παπούτσια του. Ιδανικά, η ρήση αυτή των ιθαγενών της Γηραιάς Αλβιώνας θα μπορούσε να λειτουργήσει εξόχως αποδοτικά για την ελληνική κοινωνία αν οι πολιτικοί της μπορούσαν και ήθελαν πράγματι να μπουν ενσυνειδήτως στα παπούτσια των πολιτών της. Όμως, η εξαθλιωτική γεύση της σύγχρονης καθημερινότητας, την οποία εφιαλτικά βιώνει ένα μεγάλο μέρος των πολιτών της χώρας μας, λειτουργεί αποτρεπτικά προς την υιοθέτηση αυτής της -πολιτικής- νοοτροπίας για τους αιρετούς άρχοντες, οι οποίοι προτιμούν τα δικά τους, ακριβά, περίτεχνα και άνετα υποδήματα!

ΑρθρογραφίαΤοπική Αυτοδιοίκηση
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;
Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Βρίσκεται η Λαμία σε τροχιά ανάπτυξης;

Συμπληρώθηκαν ήδη εκατό ημέρες από την έναρξη της νέας αυτοδιοικητικής περιόδου και θα ήταν απολύτως αυτονόητο η πολιτική πρακτική να έχει δρασκελίσει και να έχει αφήσει πίσω της το κομμάτι εκείνο των αφηρημένων εντυπώσεων και των γενικόλογων κι ευφραντικών προεκλογικών υποσχέσεων και να έχει μετουσιωθεί σε ρεαλιστική καθημερινή πράξη. Οι εκατό ημέρες άλλωστε από την έναρξη κάθε καινούριας πολιτικής περιόδου δεν είναι ούτε ένα ασήμαντο ψυχολογικό όριο ούτε ένας αυθαίρετος χρονικός προσδιορισμός, αντιθέτως, φανερώνει εν τοις πράγμασι αφενός το επίπεδο της ουσιαστικής πολιτικής προετοιμασίας πριν την ανάληψη της εξουσίας και αφετέρου τη λειτουργική ετοιμότητα ανάληψης της πραγματικής διοικητικής ευθύνης.

Αρθρογραφία
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου
Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η ουσία της Φύσης απέναντι στην αλήθεια του ανθρώπου

Η Φύση, όποια τελικά κι αν είναι αυτή, δεν είναι μια στατική κατάσταση αλλά μια διαρκώς εξελισσόμενη διαδικασία, η οποία δεν είναι δυνατόν να εγκιβωτιστεί στα ασφυκτικά πλαίσια της ανθρώπινης αντίληψης με κανόνες μαθηματικούς ή θρησκευτικούς ή ακόμα και φιλοσοφικούς. Ως εκ τούτου, λόγω της -εκστατικής για τον άνθρωπο- αχρονικότητάς της δεν είναι δυνατόν να διαθέτει παγιωμένη συλλογιστική, κατά τα ανθρώπινα πρότυπα, ώστε να καταστεί παραγωγός ηθικών κανόνων.

Αρθρογραφία
Το νόημα της Δημοκρατίας
Το νόημα της Δημοκρατίας

Το νόημα της Δημοκρατίας

Η Δημοκρατία δεν είναι απλώς μια χρηστική κοσμοθεωρία που ενεργεί εργαλειακά σε πολιτικό και πολιτειακό επίπεδο, αντίθετα, είναι ένας σημαντικός δημιουργός ανθρωποκεντρικών θεσμών και αξιών, έστω κι αν ενίοτε αυτές είναι φθαρτές στο διάβα του χρόνου. Είναι επίσης, ένας από τους σπουδαιότερους καταλύτες που μετουσιώνουν τον ατομικό ανθρώπινο βίο σε έλλογη κοινωνική συνύπαρξη καθιστώντας τη ζωή και την καθημερινότητα προνόμιο και όχι αιτιοκρατικό άχθος.

Αρθρογραφία
Αριστερό μπόι
Αριστερό μπόι

Αριστερό μπόι

Ο Καζαντζάκης εύστοχα επισήμανε ότι το μπόι του ανθρώπου που κουβαλάει μια ιδέα δίνει μπόι και στην ίδια την ιδέα. Για την Αριστερά, που ιστορικά ως ιδεολογία έχει βάναυσα κακοποιηθεί, δεν αρκούν πτερόεντα λόγια για να πιστοποιηθεί ότι κάποιος είναι αρκούντος ικανός για να την κουβαλήσει, ως ζώσα και καθημερινώς δρώσα ιδέα, μέσα του. Χρειάζεται ικανό ανάστημα, πολιτικό και ιδεολογικό, το οποίο ούτε εκβιάζεται ούτε επιβάλλεται ετσιθελικά. Υπάρχει όμως εν προκειμένω;